ne olacak bu memleketin hali  

memleketin gelecekteki ahval ve şeraitini düşünen kişinin merakını bildirme cümlesi.

(bkz: dünyayı kurtarma muhabbetleri)

rakı balık
şarap peynir
birapatates tava

22 temmuz 2007 seçim sonuçlarının açıklanmasıyla akla gelen ilk soru

- ne olacak bu memleketin hali ?

-ne olacak tabiiki memleket ''halsiz'' kalacak..

kahveye girdiğimde içeride dumandan göz gözü görmüyordu. küfürlerle sevişen okey taşlarının sesleri birden mesut dayının haykırışıyla kesildi. o da böyle diyordu. aslında kimse siklemedi onu. çünkü içerideki dolu beş masadan üçünde okey dönüyor, birinde batak çeviriliyor mesut amcanın oturduğu masada ise gençten iki çocuk hem fanatik okuyor hem de fatih hocaya sövüyordu.

'amuna godumun şimdi mi aklına geldi semihi kadroya almak' dedi birisi. diğeri eğer aksini iddaa etse kafasına tokadı yiyeceğini bildiğinden sesini çıkarmadı. evet abi satılmış bu takım dedi ve aferini aldı.

ben diğerinin ensesine tokatı vurup naber lan mal? dedim. sesini çıkarmadı. dirseğini yerleştirdiği sandalyeden çekilip oturmam için bana doğru uzattı. mesut dayıya selam verdim oturdum çayım geldi. ben de ona aynı şeyi sordum. nolacak dayı dedim? la get it herif dalga geçme benle dedi ama içten içe de kendisini dinleyen birini bulmanın orgazmik mutluluğuna erişmişti.ben göz ucuyla bir yandan yan masada okeyi yere atan mala alaycı bir bakış fırlattım gençliğim bu masalarda geçti bir kez olsun bile yere okey atmadım uleyn dercesine bir yandan da efendi bir duruş takınarak mesut dayıya dinlemeye hazır olduğumu belirten işaretler verdim. birden aklıma teaching to young learners dersindeki tatlı hocamın vücut diliyle ilgili anlattıkları aslında anlattıklarından da öte enfes vücudu geldi. mesut dayı beni ilgilenmez görünce sardığı tütünden bir nefes çekip adice yüzüme üfledi.

"dayı, sınırötesine ne diyorsun" dedim. o ise sanki ferrarisini satmış bilgenin götlek bilmişliğiyle bana; "ne sınırı ne ötesi ulan bir tek ötesi var o da mor" dedi. güleceğimi sandı ama ben hala hocanın kalçalarını düşünüyordum. sonra o sazı eline aldı.

- oğlum, düşün bir; biz bu kış için kömürleri alırken kızımın okula türbanla gittiği günü hayal ediyordum. oğluma da iş vereceklerdi. neyse oyu verdik biz. adamlar da hükümet oldu allah var herkes vermiş oyunu. bekledik ki kanun çıksın. bunlar gitti anayasa dedi sivil dedi derken eylul oldu çattı. bizim oğlanı askere çağırdılar. giderken komando olacam diyordu bizimki. oğlum dedim anayasa bile sivil olacak sen askerde komando olup ne yapacan bu hükümet sevmez öyle işleri. ben anlamam anayasadan sivilinden, askerinden. oğlan gitti askere onu bilirim.

ben baktım mesut dayı bana aile albümünden fotoğraflar gösterecek fanatiği elime aldım. fakat gazetedeki sözde transfer haberleri midemi bulandırdı. sözde demişken reis-i cumhura ne dersin diye sordum dayıya. o da gülümsedi sadece. bu memleket daha bir kaç ay önce yeri yarıyordu dedi. kimse istemiyordu hatta darbe gelir diyordu. ama birden unutuldu herşey diye anlatmaya başladı.

-biz oyu verdikten sonra hükümetin ilçedeki parti teşkilatından geldiler. bize salık verdiler ki eğer bir oylama işi çıkarsa biz ne dersek onu diyeceksiniz diye. peki dedik. ne oldu anlamadık tabi ama gülü seven dikenine katlanır dedik.

oğlum askerdeyken birden bu terör belası musallat oldu. allahtan bizimki aydında bir yerde mutfaktaymış. lahmacun fırınına koymuşlar bunu. velhasıl gönlümüz hoştu ama bir yandan da içimiz kan ağlıyordu. bizim kızın türban işi de yattı. bu sene de okula göndermedik. birikmiş dolarım vardı o da bi bok etmedi. hele tarladaki mahsülü ziraat odası almadı. bu meleket adam olmaz dedi.. sonra anladı ki ne olacak bu memleketin hali demek kendi yüreğini sızlatıyor aslında.

soğumuş çayından son yudumunu aldı ve yeni bir tütün sigarası sardı. ben de çok sıkılmıştım. gittim kendime güller aldım. mutlu oliym diye.

bizim arkadaşlar da 'son dönemlerde pek gerginsin' diye söylenip duruyorlar.nasıl gergin olmayacakmışım?memlekette gergin olmayan mı var?baksanıza birileri ikinci bir ergenekon destanı yazma peşinde,birileride hala ampülü götümüze sokma peşinde.memleket laikler,ampüller diye ikiye bölünmüş,kırışıklıklara botoks uygulanmış.

yahu,bu islamcıları hiç anlayamıyorum.komşusu aç olanın tok yatmaması geyiği vardır ya,hesapta hükümet islamcı,her tarafı tarikatlar basmış.fetoş ve cemaatinin bilmem kaç milyar dolara ulaşan serveti ile devlette kadrolaşmaları yönetiyor.o halde nasıl oluyor da memleket yoksul daha da yoksullaşıyor,açların sayısı daha da artıyor?

atatürkçüyüz diyenler?onlarında kasaları para dolu.ulan bari paranın üzerinde atatürk resmi olsa.onu bile euro yapmışlar.helal olsun.

şimdi bunlar dedektifçilik oynuyorlar.kim kimin kirli atlet,don,pis çamaşırını bulursa aynen medyada.yiyin birbirinizi.yıllar önce mesut yılmaz ve tansu çiller gibi birbirlerini aklamasınlarda.bunlarda yedek oyuncularımız bu arada,ısınmayada başlamışlardır.

bu aralar televizyonda sık sık denk gelmeye başladı.esra ve ceyda.2 tane güzel hatun.güzellikten öteye gidemiyorum dilim varmıyor daha fazlasına.vay memleketimin haline diyorum sadece.

neyse,kabahat bende ki memlekette mantık arıyorum.ama kendime sormadan da edemiyorum.ne olcak bu memleketin hali?

cevabını verebilmek istediğim soru.. ama işler o kadar karmaşık ki, bırakın yarını, bugünü anlayabilmek için geçmişi tüm detaylarıyla bilmek, en karmaşık tarihsel süreçlerin nasıl çözümlendiğini öğrenmek, insanı bilmek, toplumu bilmek, doğru soruları sorup müthiş bir zeka ve müthiş bir yorumlama kabiliyetiyle cevaplamak gerekiyor.. benim de bu iş için kırk fırın ekmek yemem gerek.
o ekmeklerin yolunu açıyorum şimdi kendime.. bireysel düşünüyorum, bireysel gelişime önem veriyorum, belki de bencil gibi gözüküyorum. ama memleketin halini düşünüp kafamın içine şimdiden edeceğime, önce beynimi geliştirir sonra düşünürüm.
bir çözüm yolu, bir kahraman, bir atatürk...
müthiş bir zeka, müthiş bir bilgi haznesi..
her yüzyılda bir böyle ender bulunan insanlara ihtiyacı olmasa ya şu türklerin..
(atatürk'ten evvelsine bakalım; abdülhamit, fatih sultan mehmet gibi insanlar.. hep ihtiyacımız olmadı mı onlara..)

bir zamanlar çok duyardık bu soruyu
ama artık kimsenin dili varmıyor bunu sormaya...
hem herkes az çok biliyor ne olacak bu gidişle, hemde alacakları cevaptan korkuyor insanlar,
şu günlere gelene kadar öyle çok şey gördü ki bu ülke daha beterinin ne olabileceğini düşünmek bile istemiyor insanlar, açıkçası böyle bir hayal gücünün varlığından da şüpheliyim ben...
bir zamanlar 'olacak o kadar' ve benzeri kara mizah programları vardı hani reytingleri baya iyidi zamanında, sonra neden izlenmez oldu bu programlar dersiniz??
artık daha kötüsü yoktu ki, gösterecek mizahi bi tarafı kalmamıştı olayın, zaten olabilecek en kötü haldeydi sosyal hayatımız...
işte ozamanlar soruyorlardı insanlar ne olacak bu memleketin hali diye, cidden merak ediyorlardı endişeleniyorlardı...
ama artık sormaya dilimiz varmıyor, karabasan gibi üstümze geliyor bu ülkenin yarını...

nedir benim düngece uyuyamamın sebebi? kimdir kendimi bu topraklarda boğulurken gördüğüm kabusun sebebi? hangi siyaset hangi özgürlüktür benim bir kadına dini için mi o başörtüsü, yoksa milletime, atama düşmanlığından mı türbanı diye şüpheyle bakmamın, yargılamamın sebebi?

ne olacak bu ülkenin hali diye sormaya dilim varmıyor, biri sorarsada cevap vermek zorunda kalırsam diye korkuyorum, yada biri cevabı verirse diye...

ekonomisi, teknolojisi, bilimi herşeyi yerlebir durumda karış karış satılıyor ülke iliklerimize kadar sömürülüyoruz beyin göçü durdurulamıyor ve önümüzde özgürlük naraları atarak bizi birbirimize düşürüyorlar, herkesin diyecek bişeyi olduğu sorunlar çıkarıyorkar karşımıza laikliği dini değerlerimizi birbirine kırdırarak örtpas ediyorlar hepsini

sonra dün abdullah gülün sarfetmiş olduğu27 kasım 1995the guardianında yayınlanan sözleri okuyorum sözlük sayfalarında
(bkz: cumhuriyet döneminin artık sonu geldi)
yani cevap veriyor bu soruya diyorki;
laikliği kaldıracağız,biz bunu yaparken siz tartışacaksınız,biz bu arada ülkeyi sömüreceğiz,amerikaya satacağız kendimizi ve ülkeyi, konuşturtmayacağız aydını ki bi adım daha ileri gitmeyin görmeyin gerçekleri, sizin ruhunuz duymayacak bunları....
sonunda bakmışsınız karşı duracak gücünüz kalmamış laiklikte dinde elden gitmiş siz olmuşsunuz kendi memleketinizde esir...

ümitsizliğin ve de açmaza düşmüşlüğün ifadesidir. "zaten bu ülkenin çivisi çıkmış" kabilinden hiç bir şey yapmamak için bir gerekçedir... küçük düşünmedir..

"-alan düşünsün!

(bkz: sattınız ulan memleketi)

alkol masası klişe sorusudur. en güzel cevaplardan birisi, sen bir şey yapmazsan bi bok olmazdır.

"boşver gitsin memleketi biz mi kurtaracaz" la bitmesi muhtemel bir sohbetin başlangıç cümlesi.

sakız gibi ağıza takılan sözlerdendir
(bkz: nerde o eski bayramlar)
(bkz: bizim zamanımızda)
(bkz: ben senin yaşındayken)

bu lafı söyleyen bey amcalarımız çoktur etrafta
kendi haline bakmazlar memleketin hali ne olacak derler
hele birde ''ben olacaktım bu memleketin başında'' demeleri yok mu !
ulan daha karına evladına sözün geçmiyor koca memleket senin neyine
her zaman eleştirir böyleleri siyasete laf atar sağa atar sola atar doğu der batı der derde derr