japonya'daki versiyonu olan "100 yen mağazaları" (100 yen = 1.3 ytl), 1997'den beri hiç ivme kaybetmeyen bir çılgınlık olarak süregelmektedir. uzunca bir dönem, karı en yüksek zincir mağazalardan biri olarak kalmıştır. bilinçli alış veriş yapabilen birileri varsa, evet tüketici için karlıdır. ancak, kara geçebilecek kadar bilinçli alış veriş yapabilen insanların diğerlerine oranı yüzde olarak pi sayısından daha büyük değildir.
biz üç arkadaş gittik, yüzüne bakılmayacak derecede bilinçsiz olan ben, orta karar bir başkası (bay x) ve son derece bilinçli bir tüketici olan diğeri (bay y). alış verişin sonunda, en bilinçli olanımız dahil, dilenciye versen küfür yiyeceğin bir dolu ıvır zıvırla baş başa kaldık. hatırlayabildiğim kadarıyla benim alış veriş arabamda şu ürünler vardı:
10 adet muhtelif
cd (aborjin halk türküleri, bach, japon çocuk şarkıları, tokyo emekliler korosu 27. yıl konseri vs. vs.)
4 adet tahtadan yapılmış
masaj aleti (kablumbağa şeklinde olan gerçekten şirindi, şu an dayımın kayınpederinde)
20 çift
chopstick (yemek yerken sekiz olmanıza sebebiyet veren çubuklar)
1 adet
kaşağı (aklımdan ne geçiyordu bilemiyorum)
4 adet minik sehpa örtüsü (o kadar minik ki, yedi cücelerin evlerindeki sehpanın üstünde çocuk mendili gibi durur, artı benim hiç sehpam olmadı)
1 adet fare kapanı (aklımı sikeyim)
ve bunlardan daha anlamsız bir dolu ürün. velhasılı kelam, para tuzağıdır bu bok yiyen mekanlar.
