kalan son halk ozanına bok atan, jazz (bkz:
caz) müzik dinlediğini zannederek (ki yeri gelir ben de dinlerim) kendi toprağını ve geçmişini reddeden, zeka seviyesi geriliği çektiği için ustanın eserlerini hissedemeyen, duygusuz, özenti tipler için birebir temenni biçimi.