national geographic wild*  

tv başından kalkmama sebebi,sıkılınca insanın aklına gelen ilk şey, digitürk bağlatmak için tek başına yeterli kanal. ama yemek yerken izlememeniz tavsiye edilir.

zaten insanlarla pek arası olmayan şahsımı diğer tüm canlılara da düşman etmiş şeytani kanaldır. haydi birçok hayvan çiftleşebilmek için yeni doğum yapmış dişinin yavrusunu öldürüyor, mürekkep balıkları uzaylı, maymunlar çocuk kaçırıyor, arılar insan öldürüyor, deniz anaları felç ediyor. bunları bir yere kadar kaldırabilirdim, nitekim her şeye rağmen izlemeye devam ettim.

peki sevgili ruh hastaları, uğur böceklerinin gözümdeki imajından ne istediniz? yok uğur böcekleri aslında en acımasız katillerden biriymiş, yok avının özsuyunu av daha canlıyken emermiş, avına can çekiştirirmiş- mişmiş.

ödüm kopuyor kedilerle ilgili bir belgesel yapacaklar da ondan da nefret edip kendisini evden atacağım diye.

"o güzelim caretta caretta'ların yavrucuklarının yumurtalarından çıkmasıyla birlikte, denize giden uzun ve bir o kadar da meşakkatli yoldaki serüvenlerini bize saatlerce izleten kanaldır. içim parçalanıyor ya, biriniz de itelesenize azcık arkalarından, hayat zaten zor baştan bükmeyin bellerini".

der... national geographic'in o kesin ve bir o kadar ciddi duruşuna tavrı koyarım. hoop açılın...

saatlerce ekran başından oturmama sebebiyet veren bir vahşi yaşam kanalı. beni en çok etkileyen bölümü mavi balina yavrusunu, katil balina orcalara karşı nasıl bir savaş verip savunduğu, canı pahasına yavrusunu koruduğunu izlediğim belgeseldi. gerçekten büyük bir fedakarlıktı bu.

(bkz: brady barr)

(bkz: nat geo wild)

izlerken ağladığım program. hüzünleniyorum ne yapayım? zamanında çıktım geldim memleketten, şimdi tabi ki hasret çekeceğim. sağol digitürk, bana bu nostaljiyi yaşattığın için.

net ciyoo vaaayld diyen tanıtım spikerini dinlemekten zevk aldığım kanal. acaip sarıyor.