narsizm çağı  

günümüz çağıdır.hani bir deyiş vardı , herkes 15 saniyeliğine ünlü olacak diye.artık günümüz dünyasının efendileri sayesinde işte narsizm çağı , işte egoizm çağı.herkes tv'ye çıkabilir , rezil de olur vezir de olur hatta her ikisi de olabilir.sadece ülkemizde değil hatta ülkemiz dışında çok daha beter vaziyette ünlü olabilir.bok yiyenler de çıkacaktır tv'lere , yarışmak için , merkez olmak için ya da ünlü olmak için aynen solucan yiyenleri batı ülkelerinde tvlede çıktığı gibi.

ya da mercan adasını anımsatan bir şekilde ama mercan adasından çok sineklerin tanrısı romanındakine benzer şekilde yaşam savaşı veren "survivor" daki gibi.

evet artık ortada yeni bir çağ var.çünkü ortada yeni bir tanrı var.kimisi şeytan desin , kimisi beelzebub desin , para ya da başka bir isim.ismi her ne olursa olsun aslında o şeytan içimizde gizli.sadece tvlerde boy gösterenler değil ya da arka planda püro içen 'şiman adamlar' da değil.şeytana tapıyoruz hep beraber.iş kulelerinde secde ediyoruz o büyük binalara.

belki ileride bir şansımız olur gibi bir düşüncenin bile arkasına saklanmadan.batılıların mazereti hristiyan olmaları , o yüzden içleri rahat , biz de elhamdülillah müslümanız ya.ortada insaniyet olduğuna inanan şapşallar gibi biz de şeytana tapıp ardındna elhamdülillah müslümanız diyoruz.

ırk farkı kabul etmiyor "narsizm çağı" yeni dini.baba ana oğul ya da toplum da kabul etmiyor bu çağın yeni dini.sadece ruhlarımızı satmamız önemli onlar için.ve çoğumuz farkında olmadan satıyoruz ruhlarımızı.birbirimizi hoşgörmeyerek , merkez olmaya çalışarak , başkalarını aşağılayarak bir yere varabileceğini sanma yanılgısına iştirak ederek o çöplük olmuş alt bilinçlerimizde.

zavallı insanoğlu , dünya yanıyor narsizm çağında.

kıssadan hisse , hepimizin içinde boğulduğu ve mutsuzluğa "sahte mutluluk"la , yapmacık tavırlar ile hızla koştuğu çağdır.

aşkın bittiği çağdır. annelerin oğullarını umursamadığı , nefis istekleri için her türlü soytarılığın yapıldığı , her türlü hoşgörünün çok görüldüğü çağdır.

işin en acı yanı , statü farketmeksizin herkes , yanına iletken yaklaştırılmış mıknatıs gibi şekil almaktadır bu çağda.

sevgi , ne kadar hoş ve güzel bir hayal diyesi geliyor insanın. sahip olma isteği , merkez olma isteği yokediyor sevgiyi. manevi değerler eriyip bitiyor ve narsizm çağında insanlar , ruhsal bir fabrikadan yeni kıyafetleri içinde manevi olara yok oluyor.

insanların kodlandığı çağdır , sonra kendimizi filmlerde izliyoruz.

efendimizin dediği gibi ;

artık hiçbirşey eskisi gibi olmayacak.

bireyin oldukça ufaldığı , altkültürlerin yokolup sahteleri ile ruhların ruhsuzlaştırıldığı materyalist bir çağdır.faşizmi 200 seneden beri aç köpekler gibi isteyen efendilerimizin , bize fransız ihtilalinde borç verdiği "demokrasi"yi geri aldığında hep beraber şahit olduğumuz çağdır.

(bkz: comfort eagle)