bir an için
fatih sultan mehmet'in namaza geldiğini sanmak gibidir.
cihan ünal'ı anlamak değildir.
cihan ünal'ı sevmem, takdir de etmem. saygı duyarım ama, en azından onu yaparım bak. fakat tepkimin bireysel olduğunu düşünmüyorum. muhtemelen anne-babası da sevmiyordu cihan ünal'ı. baba tarafından akrabalarının da pek sempatiyle yaklaştığına inanmıyorum. bir dayısı vardır, o da dayılığın şanından diye, el mahkum, ergenliğe giresiye kadar idare etmiş diye biliyorum.
selam vermek konusuna da hep mesafeli olmuşumdur. ilk selamı karşımdaki versin isterim hep. rükusunda değilim de, secde biraz meşakkatli.
yine de bir seferinde atlara su verirken görmüştüm cihan ünal'ı. yağmur'a veriyordu galiba. efsane bi at bence. ırmak o kadar değil, yağmur fena.
cihan ünal'ın ensesini görmeye eşdeğerdir.
melik duyar da görülürse cihan ünal'ın yanında o zaman daha güzel olur. teravih kılındıktan sonra imamın sesli okuduğu sureler falan sorulur melik duyar'a, ezberden okutulur. bakalım hafızası harbiden iyi mi o kadar. kesmezse islamın şartları, namazın şartları falan sorulabilir, necasetten taharet falan. bilemezse, hatırlamazsa ayıplarım yalnız.
(ronn, 29.12.2008 18:57 ~ 18:57)
