bir zamanlar akdeniz'in kucağında bir liman kentiydi. dalga dalga vuran sular, kabaran demre çayı ve çamur yığınları; kenti karaya, toprağın metrelerce altına hapsetti. myra, denizini kaybetti ama görkeminden hiçbir şey yitirmedi. demre ovası'nı seyreden tiyatrosu, tiyatronun hemen arkasındaki yamaca dizilmiş, alt alta-üst üste, sayısız kaya mezarlarıyla hep muhteşem, hep gizemli kaldı..
