2000 yılı new jersey çıkışlı pop-punk-alternatif grubu. hızlı, gürültülü ve agresif ama aynı zamanda melodik ve pop tınılarıyla bezeli enteresan bir soundları vardır. son yıllarda patlayan pop-punk akımı grupları arasında sivrilebilenlerdendir. ilk albümleri 2002 yılında çıkardıkları "ı brought you my bullets, you brought me your love"ın ardından 2004'te "three cheers for sweet revenge" gelmiştir.
grup üyeleri de şöyledir:
vokal: gerard way
bateri: matt pelissier
gitar: frank ıero
gitar: ray toto
bas: mikey way
vokalini görünce "ooha!billy corgan** saç bırakmış" diyerek ciddi anlamda şaşırdığım, akabinde çocuğun boyunu görünce lan "billy corgan bu kadar kısa değil ki(hatta sırığın teki!)" diyerek bağrıma bastığım, tatlı-sert, grup.adını ne zaman görsem "my dying bride" ve "my corpse bride" gelen gruptur aynı zamanda.
three cheers for sweet revenge ve ı brought you my bullets, you brought me your love adlı iki albüm çıkarmış kaliteli grup.helena adlı şarkıları kaçırılmamalıdır.
gothik görünümüne bakıpta aldanılmaması gereken bir gruptur. marilyn manson tarzı müzik beklerken daha soft daha popa yakın bir müzikle karşılaşırsınız. ama kaliteli şarkılar icra etmeleri ile gönüllerde taht kurmaya başlamışlardır. özellikle ghost of youve i'm not ok(i promise) dinlenesilik özelliği en yüksek şarkılarıdır.
the black parade albümü ile sevenlerini pek tatmin edemesede aslında on üzerinden on albüm yapan grub.yinede en favori şarkıları:
(bkz: helena)
(bkz: thank you for the venom)
(bkz: the gost of you)
the black parade albümü ile kendine milyonlarca yeni hayran daha kazandırmış gruptur. sahne performansları pek şahane olmasa da albümleri çok güzeldir. geçen ay muse'un ön grup olduğu bir orta amerika turnesine çıkmışlardır. bu turne öncesi saygıdeğer şahıs, tapılası insan, peygamber kılıklı herif matthew bellamy, my chemical romance sevenler için " we will take them to a higher level" demiştir.
vokali (gerard way) bi dönem uyuşturucu ve alkol bağımlılığından dolayı rehabilitasyon görmüş olan, çok dinlenirse insanda emoluk ve intihara meyillilik yaratabilen new jersey çıkışlı emocore grubu. gerard'ın 11 eylül saldırılarından sonra hayatı için ciddi birşeyler yapmak istemesiyle birlikte eski arkadaşı matt pelissier'i (davul) bulup grubun ilk şarkısı olan "skylines and turnsiles"i yazmasıyla kurulmuştur. bazı söylentilere göre gerard çalarken şarkı söyleyemediği için ray toro (solo gitar) ve bir süre sonra da frank ıero (ritm gitar) gruba dahil olmuştur. gerard'ın küçük kardeşi mikey way'de grupla beraber bas çalmaya başlamıştır. ilk albümleri "ı brought you my bullets, you brought me your love"'dan "vampires will never hurt you" ve ikinci albümleri "three cheers for sweet revenge"'den gerard'ın ( ve dolayısıyla da mikey'in) ölen büyükannesine yazılmış olan "helena"yla beni kendilerine bağlayan grup, şahsi fikrime göre "the black parade" albümleriyle azıcık piyasaya düşmüş ve daha rahat dinlenilebilir (bu olumsuz bişey) bi albüm yapmıştır. tabi bu durumda bi dönem greenday'le çalışmış olan rob cavallo'nun da etkisinin olduğu kesindir. eğer depresifleşme isteği varsa, kesinlikle my chemical romance dinlenmelidir.
the black parade albümüyle mtv'ye düşmüş , piyasa , özenti grubu olmuş. ilk iki albümlerini sonuncusuyla kıyaslamamaya dilimin varmadığı , çok çok sevmeme rağmen birazda olsa sevgimi kaybeden grup. my chemical romance böyle olmamalıydı derim.
televizyonda helena adlı klibine rast geldiğim, ondan önce varlığından bi haber olduğum, vokalleri gerard way i gördüğümde " oha çocuğa bak ohyyş" diye tepki verip beni fanları yapan dinlenesi punk-rock grubu.
şahsımca en iyileri
+ ı'm not ok.
+ cancer
+ welcome the black parade
+ ghost of you
+ famous last word
+ vampires will never hurt you
+ ı don't love you
ilginç bir şekilde youtube'da en çok yorum getirilen ve izlenen videolarda ön sıralarada olan gruptur. demek ki hayranı bol. ne diyelim başarılarının devamını diliyoruz...
akor dizilimlerine, gitar sololarına, melodikliğine, albümdeki * ensatrümantal zenginliğe, trafiklerdeki yenilikçiliğe ve iniş çıkışlara bakıldığında, popüler rock müziğin **** kümeleştiği ve vıcık vıcık topaklaştığı basma kalıp şarkı modellerinden sertçe sıyrılarak, rock müziğin yüzlerce gruptur aradığı, the beatles sıcaklığını ve queen soyluluğunu geri getirdiği için, müzik zevki olarak tutku duyulmasa da, sanatkar olarak saygı duyulması hatta hatta minnet duyulması gereken gruptur. yok kıytırık yok eğlencelik gibi söylemler de hoş değildir. tavsiyem şöyle dingin kafayla bi arkaya yaslanıp the black parade albümünün dinlenmesidir. öyle bi yeteneğimiz varsa ele gitar alınıp soloların melodilerin akorların çıkarılmasıdır. vokalsek ne biliyim şöyle şarkıların söylenmesidir. hadi güzelim hadi bitanem benim. deme öyle abiye ya! ayıp!
(bkz: yapma canım yapma arkadaşım)
(bkz: olm lan var ya neyse hiçbir şey demiyorum)
bildiğin gayimsi emo gruplarından biri. gerçek punk lada alakası yoktur. anca mtv nin yeni nesil kolpa punk gruplarıyla yarışabilir (bkz: blink182) (bkz: sum41)
salak gençliğin daha da salak bir icadı olan emo salaklaığının daha da salak temsilcisi haline gelmiş grup. gerard way ibnedir. hayır efendim, eşcinselliğe tamamen saygılıyım. ama bunların yaptıkları tamamen ibnelik.
yıllar oldu dinlemeyeli. bu akşam durduk yere aklıma geldi, sevdiğim şarkılarını indirdim. pek bi keyifle dinliyorum şimdi.. her yaşımda dinleyebilirim sanıyorum.
