|
|
- mutlu olmayan, üzgün...
- bir cemal süreya şiiri:
mut(suz)
kim istemez mutlu olmayı
mutsuzluğa da var mısın?
- benim bu aralar.
evet, mutsuzum. feci şekilde hem de. büyük bir nankörlük içinde söylemekteyim bunu üstelik. yaşadığım ve yaşayacağım hayatı sadece hayal etmekle kalan insanlara, bana bu yaşamı sunan tanrıya ve ve bana bu yaşamı sunan insanlaradır nankörlüğüm.
ama mutsuzum işte. siz insanlarsınız buna sebep*, siz ve egolarınız. insanların gözünde büyüyebilmek için yapabilecekleriniz, üstün olabilmek için söyleyebilecekleriniz. o pis tutumunuz, kibiriniz. fecisiniz, faciasınız. çok çirkinsiz, ve gözümde müthiş küçüksünüz. kendi kendime sorup duruyorum, "nereden buldum ben bu insanları. ne işi var bunların benim hayatımda ve ne işim var benim böylelerinin aralarında?!". bir orospudan ya da bir pezevenkten bahsediyor olsaydım keşke, orospu/pezevenk işte ne bekliyorsun ki diyebilirdim o zaman. ama değil. ki bu daha kötü.
ego savaşına dönmüş bütün iletişiminiz. normal olamıyorsunuz. özünüzü unutmuşsunuz. özentisiniz, üstelik özendiğiniz şeyin size ne getireceğini bile bilmiyorsunuz. yalnızlaşıyorsunuz.
asaletten haberi olmayan ruhlarınız beni de kirletiyor. kirleniyorum.
uzaklaşmak, gitmek istiyorum. herkesin birbirine karşı saygılı olduğu, egonun e'si duyulmamış, belli kriterlere göre kategorize edilmemiş, insanlık dolu, yeşil bir köyüm olsun istiyorum. toplayıp bavulumu, "ben köyüme dönüyorum" deyip, alıp başımı gitmek. dönecek bir köyüm bile yok oysa.
insanlığı özledim, insan olmayı.
uzaklaşmak istiyorum sizden, görmek istemiyorum çarpık ruhlarınızı, janjanlı kelimelerle kendinize yapıştırdığınız etiketleri.
etkilemek istediğim bir adam vardı bir aralar, sohbet etmeye başladık, sonra görüşmeye. sonra arkadaşım kulağıma fısıldadı; -marjinal kelimeler kullan. seni daha entellektüel gösterir. peh! (açıp memelerimi gösteririm daha iyi)
(yapmadım, gerek kalmadı)
etiketleriniz ve kelimeleriniz. ruhu olmayan biri bile birkaç marjinal yahut entellektüel kelime öğrendi diye baş üstünde tutuluyor. ki içine bakıyorsun bomboş. adam değil.
yanlış işlerin peşinden koşmaya başladık.(drummy, 15.09.2007 21:56 ~ 05.04.2008 21:40)
- istediğini elde edemeyen, istediği olmayan.
- her insan sadece kendini mutsuz sanar. bu durum akla şu deyişi getirir: tüm mutsuzlar adına;
misali mi kaldı halimizin sanki dünyada tekiz... o kadar çoğuz ki tek biri gibiyiz...(idiot, 01.07.2008 11:55)
- beşinci nesil yazar.
- "başkasının ızdırabı ile huzur bulandır mutsuz insan." *
- yetinmeyendir, kıymet bilmeyendir, şükretmeyendir çoğu zaman...
annen sağ mı? baban sağ mı? senin sağlığın yerinde mi? geçim sıkıntısı çekiyor musun? boş ver şimdi lüksleri! bir gelecek için okuyor musun? sevdicek var mı yanında? olmasa da olur zaten! her şeyi yapabilecek güçte hissedebiliyor musun kendini? hissetmelisin fakat bu duyguyu, kaçarı yok!
tüm bunlar varken neyin çilesidir çektiğin?
sevdiğin daha gencecik yaşında şehit düşmedi!
ya da sen soluk borusu yemek borusu yokluğu ile doğmadın!
fakirlikten bir sana yağ kuyruğunda izdihamdan daha yeni kurtulmadın!
uzatmayayım örnekleri;
ama mutsuz olduğun an verilenlere şükret arkadaşım...
eksiklikleri bulmak kolay, sana bahşedilenleri keşfetmek zor!
bin defa şükürler olsun sağlıkla aldığımız her bir nefese.
- kimi zaman içinde bulunduğum ruh halidir.
evet insan hayatın olumlu yanlarını düşünüp içinden çıkmlaıdır bu duygunun ama her zaman olumlu düşünemez insan.
nankörlük değildir bence ya da başkalarının mutsuzluğu ile huzur bulmak değildir. ama vardır böyle bir duygu işte
hem mutsuzluk olmasa mutluluğun bir kıymeti olmaz ki
|
