dolmabahçe sarayı'nda selamlık bölümünde bulunan ve törenlerin yapıldığı yer (dolayısıyla muayede, tören anlamına gelmekte). bayramlaşma törenleri başta olmak üzere tüm devlet törenlerinde ve ağırlamalarda kullanılır. sarayda türkiye'nin sahip olduğu en büyük avize bulunmaktadır. 664 mumluklu bu avize 4.5 ton ağırlığındadır. önceden aydınlatmak için havagazı kullanılmış, sonra 1912'den sonra saraya elektrik geldiği için elektrikle aydınlatılmıştır. tavandaki barok sanatının göstergesi olan sütun figürleri ve semboller, pencerelerin motiflerle olan uyumu özellikle beni hayran bırakmıştır. burası aynı zamanda dış ülkelerden gelen elçilerin ve büyük devlet adamlarının ağırlandığı yerlerden biriydi. mehmet reşat, istisnaî bir şekilde tahta çıkış törenini bu salonda yapmıştır.
harem bölümünde de bu odanın işlevini gören oda mavi salon olmuştur.
muayede bayramlaşmak anlamına geldiğinden bu salonun asıl amacı senede iki defa yapılan bayramlaşma törenlerine mekan olmaktır. tahta çıkma törenleri, geleneksel olarak topkapı sarayı'ndaki babü'ssade önünde yapıldığı için burası kullanılmaz. sultan reşad acele bir biçimde tahta çıktığından babü'ssade'ye gelememiştir. ancak tahta muayede salonu'nda değil, zamanın harbiye nezareti olan şimdiki istanbul üniversitesi merkez binasında çıkmıştır.
bu salon osmanlı saraylarının en görkemli salonudur. padişah hazretleri ramazan ve kurban bayramı tebriklerini burada kabul ederdi. vüzera ve vükela, bir paşa tarafından tutulan taht saçağını öperler, bu suretle padişah efendilerinin bayramını tebrik etmiş olurlardı. ulema geldiğinde ise padişah ayağa kalkar ve şeyhülislam efendi'nin duasını ayakta dinlerdi. şeyhülislam efendi tahtın saçağını değil, istisnai olarak padişahın elini öperdi. muayede esnasında salonun balkonlarında sefirler hazır bulunur, bir balkonda da saray orkestrası marşlar çalardı. bu sırada salonun harem tarafındaki mahfillerinden saray kadınları da başta valide sultan olmak üzere, bu töreni izlerdi.
1901 yılındaki kurban bayramında yapılan muayede esnasında büyük bir deprem olmuş ve salonun büyük avizesinin orta kısmı şiddetle sökülmüştür. salonun camları kırılmış ise de sultan abdülhamid yerinden kıpırdamamış ve tören depremin ardından devam etmiştir.
