en son ne zaman yüzdü plastik ördeğin
köpüklerin içinde kendini görünmez sanırken
benim kurşun askerim yaralı, pencere önünde
oynamayı bıraktı, pilli robotlara yenilince
sonra da dans edelim
modern adımlarla
en son ne zaman taç yaptın çiçeklerden
patikalarda dolanıp kendini prenses sanırken
güzel dudaklarına gülüşler zımbala
ben kalbimin üstüne bir çiçek dikerim
etek giyip çimenlerde yalın ayak dans edesi geliyor insanın bu parçada.
redd'in son çıkan albümü 21'in en güzel parçası demek istiyorum ama diyemiyorum, çünkü bu albümde en güzel diye bir kavram yok. parçaların hepsi anlamlı ve etkileyici. 21 güzel müziği ve sözü bir araya getirmiş bir albümün biraz kıyıda köşede kalmış gibi duran şarkılarından biri. bu aralar herkesin dilinde olan aşktı bu ya da don kişot'tan hiçbir farkı yok aslında ama bir yanım da hiçbir zaman popüler olmasın istiyor.
hani bazı parçalar vardır ya sadece size ait olsun istersiniz, öyle bir şey işte.
"en son ne zaman yüzdü plastik ördeğin
köpüklerin içinde kendini görünmez sanırken"
redd'in 21'inin kahramanı, yaşam adı altında maruz kalınan karmaşanın aslında yaşamaya engel olduğunu farkeder. esas olan küçük de olsa manevi eylemler ile ruhun beslenmesidir.
isyanlar, acılar, aşklar, kirlenmeler yerini pozitif olma isteğine bırakır.
