moda çay bahçesi  

sıcak yaz günlerinde istanbulda yapılacak birşey kalmadığı zaman yanıma bi iki arkadaşımı alıyım da gidiyim denilesi yer. öyle ki mükemmel manzara ve eşsiz serinliğine rağmen içicek fiyatları çok uygundur. belki bu yüzdendir ki 7den 70e her yaştan insanı görebilirsiniz burada.

sahilden iki ikibuçuk metre yükseklikte uzunca bir şeridi kaplayan, büyük yaşlı ağaçların gölgesinde marmara denizini ve tarihi yarımadayı seyredebileceğiniz çay bahçeleridir. günbatımı manzarası ayrı br güzeldir. gün battıktan sonra da tekelden biranızı alıp merdivenlerden aşağı inip kaya barda içmeye devam edebilirsiniz.

birçok kesimden insana kapılarını açan * ancak daha ziyade nezih insanlar tarafından tercih edilen ve ayaküstü dahi olsa uğrak yeri haline getirilen kendine has kocaman bir çay bahçesidir. birkaç saatini geçiren kişilerin paparazzilerden uzak yaşayan ünlü kişileri görmesi, sanat sohbetlerine kulak kabartması veya hoş bir sohbet ortamı kurması mümkündür. bunların yanı sıra türk kahvesinin istanbul'da en güzel yapıldığı mekandır.

yakın zamanda moda sahilindeki hapçıların tacizine uğrayan ve yanındaki kızı çevrelemeleri üzerine diklenen ve uzun bir kaçış sonucu çay ocağına sığınan delikanlıyı, eli sopalı ve bıçaklı yaklaşık 20 gencin elinden kurtaran ve bu uğurda bıçaklanan kahraman garsonların çalıştığı mekandır.

moda sahili'ne tepeden bakan, okeye aranan dördüncüleriyle ve her daim bulunan demli çayıyla meşhur mekan..ayrıca yeni sevgili olmuş çiftlerin buluşma mekanıdır ne de olsa moda sahili için henüz çok erkendir.

çay içerken hayal kurduran mekan..

özellikle bahar aylarında sevgililerin yeni aşıkların dolaştığı mekandr. arabanın içinde oturur çaylarınızı içerken manzaranın tadını çıkarırsınız. muhabbetsiz olmaz. hiç unutmam bi gün*, gecenin bi vakti arkadaşlarım beni yurttan almaya gelmişti, ertesi gün final! soğuk bi de, çok düşünceli arkadaşlarım olduğu için arabada tek başıma bırakıp çaylarını alıp, arabanın kaputu varya, heh işte orada bi geyik, bi muhabbet görsen! ben de zavallı öğrenci imajı çizdim içerde, çikolata falan aldırdım sinirden. geçmedi tabi. muhabbetin yerini ne tutar ki... tabi sikerim sınavı dedim. finale girmedim. bütte verdim eline kağıdı hocanın. geçtim tabi. o günü hiç unutmam. götüm donmuştu lan ama.

(bkz: bu da böyle bir anımdı)

sarışındı, ve yeşil yeşil parlayan gözleri orada daha da bir anlam kazanıyordu. yeşil yapraklarını ağaçlar sarartıyordu, onun gözlerini kıskanıp. o bekliyordu. durup izledim sakince. tanrım ne kadar güzeldi oysa. haketmediğim kadar güzeldi belki de. dünyaları elinde oynatmayı hayal eden ben, ona bakmaya bile kıyamıyordum. onu her öpüşüm ayrı bir depremdi oysa kalbimde. denize doğru baktı sonra yola. çayı bitmek üzereydi, ama bitirmedi. bir yudum aldı ve büyük ihtimal gecikeceğimi düşünüp, bir sigara çıkardı paketinden. ama çok aradı, ah bu kadar karışıp bırakmasan olmaz sanki derdim. gülerdi. dünyalar gülerdi onunla. ben de gülerdim. kalbimde bir çocuk ağlardı bir de. sen gülerdin.
yanına gittim, dolandım arkasına, elemanlardan birine sus diyerek gözlerini kapattım. güldü. ellerimi tuttu. üşümüştü, ellerini tuttum. hoşgeldin dedi, öptüm. her gördüğümde sevdiğim bu kadın, yine güzeldi. o an o kadar uzun geldi ki, onu her gördüğüm an gibi ve çabucak geçti.
kadıköyde ilk buluşup gittiğimiz yerdi oysa burası. o gün hala aklımda. o gün uzun zamandır tanımadığım biriydi oysa. bir o kadar da hatırladığım. şimdi karşımda oturan, sevdiğim, kadınım...

bırakıp gittiğinden sonra, yalvardığım tek insanı beklediğim yerdi bir de. son bir sigara içip beklediğim. ayrılık aşka dair bir şey diye unuttuğum, ya da öyle sandığım.

kalbimi bir sonraki sevgime kadar gömüğüm yerdir orası. selpak satan çocuklara karşı gaddar olamadığınız yer. ayağınızın altından geçen kedilerden korkmadığınız.

ağaçların yapraklarını döktüğü mevsimi dahi güzel olan, ama çiçeklerle beraber gelen kuşları izlemenin daha bir başka anlam kattığı yerdir.

dedim ya, kalplerin ilk buluştuğu yerdir orası.

benimse kalbimi gömdüğüm yer.