mitos kainatta var olanı ve işlevselliğini kesin bir yargıyla ele almaz. mitolojik öğelere dayandırır. mesela tufan olayında deukalion ve eşinin denize ya da okyanusa taş atarak insanı yaratmaları mitos örneğidir. ya da atlas ın göğü üzerinde taşıması falan.. farklı bir örnek; yanartaş taki ateşin chimaera tarafından ortaya çıkarılması düşünce gücünü zorlar. çünkü böyle birşeyin varlığı ortadadır ama ileri boyutta gerçekliğini tartışabilmek mitosda irdelenmez,
logosa daha yakındır. fiziksel olarak varlığı logos, başından geçen enstanteneler, hikayeleri (theogonia gibi) mitostur ya da tam tersi. üzerinde kafa yorulacak masalsı bir hikayenin(mite göre) doğadaki yansıması,gerçekliği mitosu bertaraf eder.
tragedyanın, komedyanın doğuşudur da..
dionysos adına yapılan ritüellere adına yapılan şenliklere, tiyatrolara öncülük eder.
aslında şöyle ki; düşgücü olmadan insan yetisi sıfıra indirgenebildiği gerçeği mitos da yatar. evrendeki hiçbir şeyin açıklanabililirliği kesinlik taşımadığı için logostan daha baskındır. tanrıları, tanrıçaları, monoteist politeist inançları bazı kaynakların üzerinden kesinlik kazandırılması mitos a terstir gibi özetleyebiliriz..
