1. bir ümit yaşar oğuzcan şiiri. duygusal olduğunu düşünenler de vardır tabi, saygı duymak lazım.

    ben bir ayten'dir tutturmuşum oh ne iyi
    ayten'li içkiler içip sarhoş oluyorum ne güzel
    hoşuma gitmiyorsa rengi denizlerin
    biraz ayten sürüyorum güzelleşiyor
    şarkılar söylüyorum
    şiirler yazıyorum ayten üstüne
    saatim her zaman ayten'e beş var
    ya da ayten'i beş geçiyor
    ne yana baksam gördüğüm o
    gözümü yumsam aklımdan ayten geçiyor

    bana sorarsanız mevsimlerden aytendeyiz
    günlerden aytenertesidir
    odur gün gün beni yaşatan
    onun kokusu sarmıştır sokakları
    onun gözleridir şafakta gördüğüm
    akşam kızıllığında onun dudakları

    başka kadını övmeyin yanımda gücenirim
    ayten'i övecekseniz ne ala, oturabilirsiniz
    bir kadehte sizinle içeriz ayten'li
    iki laf ederiz
    onu siz de seversiniz benim gibi
    ama yağma yok ayten'i size bırakmam
    alın tek kat elbisemi size vereyim
    cebimde bir on liram var
    onu da alın gerekirse
    ben ayten'i düşünürüm, üşümem
    üç kere adını tekrarlarım, karnım doyar
    parasızlık da bir şey mi
    ölüm bile kötü değil
    aytensizlik kadar

    ona uğramayan gemiler batsın
    ondan geçmeyen trenler devrilsin
    onu sevmeyen yürek taş kesilsin
    kapansın onu görmeyen gözler
    onu övmeyen diller kurusun
    iki kere iki dört elde var ayten
    bundan böyle dünyada
    aşkın adı ayten olsun

    (bkz: iki kere iki dört elde var ayten)
  2. bazen olur aslında insana, birşeyi (yani herhangi bir şey bile olabilir bu) düşünürken sonsuz döngüye girer beynim. o an birlikte bulunan insan, ortam önemsiz kalmıştır. sanki geçerli olan " sadece o" dur. böyle bir durumu çağrıştırır bu şiir bende.
    saplantı halidir, tedavisi yoktur belki zamanla alışılır duruma.
  3. adamakıllı okuduğum ve anladığım ilk şiirdir, ilkokul kitaplarındaki çocuk şiirlerinin ardından. ve hep öyle bir aysel olma isteği uyandırmıştır bende, öyle bir aysel olabilmek için, aysel ne yapmıştır ki acaba?
  4. (bkz: zıkkımın dibi ayten)

    lisede gökçe adında bi kız arkadaşımız vardı...daha hazırlıktayken ezberlediği bu şiiri 4 sene boyunca, kanırta kanırta kullandı...her sene onlarca defa her platformda her gösteride her törende beynimize beynimize şakıdı...

    okuyorsan bunu eğer gökçe, başta seviyorduk biz de o şiiri...güzel de okuyordun! ama yetti gökçe! hele o şiir şöleni'nden sonra bi daha okumayacaktın!
    yetti ayten'e gökçe! ayten ayten! lezbiyen sanıoduk seni bi ara! sürekli ayten! zıkkımın dibi ayten!
  5. çok tatlı bir şiirdir, ama az bile yazmış şair.

    "saatim her zaman ayten'e beş var
    ya da ayten'i beş geçiyor"