iş yerinden sözlük camiasına katılan yazar türü.. sabah kahvesini içerken sözlük okuyan ama uzaktan bakıldığında çalışıyo gözüken kişi.okulu diil de geyiklerini özler, yoksa eve gidip ders çalışmamak süper bişeydir, şiddetle tavsiye eder. ama işi kıramaz okul gibi, sinir olur bazı bazı, zira camdan içeri bahar girmektedir, hırrr!
ilk zamanlarında işte öğrendiklerini sözlüğe yazıp yazmamak konusunda kararsızlığa düşen yazarlardır. özellikle mezun olduktan sonra dahi ders kitaplarından uzak bir yaşam sürdüremiyor ve hala da öğrenciymiş gibi hissediyorsanız; işteki tecrübeleri aynı zamanda sağlam bir teorik bilgi ile süslemek istiyorsanız asla bırakmaz bu kararsızlık peşinizi. bir gün boyalarla ilgili bir bilgi edinirsiniz, diğer gün yeraltı borulamasının sırrına ermeye çalışırsınız; şantiyeye gider bambaşka gerçeklerle karşılaşırsınız; "evet, evet bunları anlatmalıyım ki gençler bilgilensin ya da saçmalama yahu, adam oldun da milletimi yiyorsun" düşünceleri arasında ekrana bakarsınız. yine de iş tecrübelerinin yazılı hallerinin giri olarak sözlükte görülmesi yararlıdır sanıyorum. o zaman, denilebilir ki ister işsiz olsun, ister iş sahibi; her iki durumda da öğrencilik sonrasında ne tür durumlarla karşılaşabileceğinize dair bilgiler edinebileceğiniz, muhterem, sevilip sayılması gereken, sizin kadar genç olmayan fakat hala sizin gittiğiniz mekanlara takılmak isteyen, bir selamınızla mutlu olabilecek; stajyer olarak yanlarına düşerseniz sizi el üstünde tutacak abla ve ağabeylerinizdir mezun yazarlar.
ilk mezun olduklarında askerlik ve iş bulamama konusunda sayısız giri giren sözlük yazarıdır. daha sonra alışırlar bu duruma ve hayatla tespitlerini dile getirdikleri sıradan girilerine geri dönerler.
