öğrenciliğe öykünen doyamamış tiplerdir.
okuldaki samimi ortam, kimsenın sizin cebinize ya da statünüze bakmadan sizi değerlendirdiği günler geride kalmış, kartvizitiniz karakterinizden daha fazla önem arzetmeye başlamışsa anlayabilirsiniz bunları ancak.
yanlış anlamaları engellemek adına not: ukteydi.
bir de yeni sıfatına sahipse bu modeldeki kişi
sudan çıkmış balık misali kalır ortada.
öğrencilere "ezikler sizi,ben mezun oldum,ehehe okuyun okuyun,okuyun da adam olun,ben bugüne bugün üniversite mezunuyum.."gibi cümleler sarfeden,mezun olduğu an öğrencilik günlerini bir çırpıda unutabilen,artık okul bittiiii sloganıyla iş hayatına atılan insan modeli...
ulan şimdi naapcaz diye ortalarda gezinen, üniversitede geçen güzel günleri özleyen ve "aradan askerliği de çıkarayım" diyen insan modelidir.
potansiyel işsizdir kendileri. her zaman bok attığı okulunu özler, gerzek hocalarını özler, öğrenci indiriminden yararlanabilme ihtimalini özler... ta ki iş güç sahibi olana kadar. bu süreç içinde boşlukta gibi yaşar, hatta bazısı abartıp öğrencilik yıllarında çekilmiş fotoğraflara bakar, arkadaşlarını özler, çimlere yayılıp ders çalışmayı özler, sunum yapmayı-ödev hazırlamayı-sınavlara girmeyi yusuf yusuf olmayı özler... ayh, sözlük bana iş bul lan alahsız!!
