metropolis part 1  

petruccitarafından yazılmış sözlere sahip, her an değişen ritmleri ve geçişleri olan müthiş dream theaterparçası

the smile of dawn
arrived early may
she carried a gift from her home
the night shed a tear
to tell her of fear
and of sorrow and pain
she'll never outgrow

death is the first dance, eternal

there's no more freedom
the both of you will be confined to this mind

i was told there's a miracle for each day that i try
i was told there's a new love that's born for each one that has died
i was told there'd be no one to call on when i feel alone and afraid
i was told if you dream of the next world
you'll find yourself swimming in a lake of fire

as a child, i thought i could live without pain without sorrow
but as a man i've found it's all caught up with me
i'm asleep yet i'm so afraid

somewhere like a scene from a memory
there's a picture worth a thousand words
eluding stares from faces before me
it hides away and will never be heard of again

deceit is the second without end

the city's cold blood teaches us to survive
just keep my heart in your eyes and we'll stay alive

the third arrives...

before the leaves have fallen
before we lock the doors
there must be a third and last dance
this one will last forever
metropolis watches and thoughtfully smiles
she's taken you to your home

it can only take place
when the struggle between our children has ended
now the miracle and the sleeper know that the third is love

love is the dance of eternity

(bkz. metropolis pt2 scenes from a memory)

en sevdiğim gruplardan biri olan dream theater ın "images and words" isimli albümünde yer alan ve myung ın muhteşem bir bas solosu attığı şarkı

dream theater'ın kanımca ve birçok hayranına göre başyapıtı. grubun bundan daha fazla sevilen eserleri olsa da bu şarkı ile nirvanaya ulaşmışlardır. 1 milyonuncu kere dinleseniz de sıkılmayı bırakın, her kelimesini, her ritmini pür dikkat dinlemek zorunda kalırsınız. şarkı içinde melodinin kaç kez değiştiğini saymanız tavsiye edilmez, onun yerine sadece dinlemeniz önerilir. 4:17 'den sonraki enstrümantal kısımda ise hangi enstrümana konsantre olacağınız ise balatayı yakmanıza sebep olabilir çünkü her bir grup üyesi döktürmektedir. 6:58'de başlayıp 8:05'de ani bir şekilde son bulan kısım ise sizi bir dağın yamacından alır, yavaş ama kararlı bir şekilde yükseltir sonra da tek bir hamle ile zirveden boşluğa bırakır, keyif sigarasını yakmanın zamanıdır.

bu parçayı konserlerinde çalarkene parçanın sonlarına doğru bütün grup üyeleri laaak diye durur ışıklar söner falan. bir süre öylece kalır herkes. sonra artık nasıl anlaşıyorlarsa bunlar kendi arasında haldırt diye girip hepsi bir yerden parçayı kaçırmadan çalmaya devam ederler kaldıkları yerden. içlerinden 1001....1002 diye mi sayıyorlar, portnoy zille işaret mi veriyor yoksa kulaklıktan biri hadi girin ağalar mı diyor anlamam. bilmem. konserde güzel oluyor ama.
(bkz: bu da böyle bir anımdır)

müzikle ilgilenmeye başladıktan birkaç sene sonra jero kişisiyle muabbet ederken bir gazla "haydi metropolisin tablarını yazalım" dememle hayatımın bir yazını parçayı çıkarmaya, çalışmaya ve tabını çıkarmaya adadığım, sfam gibi olağanüstü bir albümün habercisi olan, şahhane eser. en çok 4.18 de başlayıp soloya kadar olan kısım gaza getirir insanı.

tapındığım dream theater ın çok güzel bir şarkısıdır. tapping tekniğiyle atılmış bass solosundan tutunda ana ritmin güzelliğine kadar bir o kadarda kayıt kalitesi güzel klavyeler baslar ve davulların kalitesinin müthiş olduğu john petrucci'nin müthiş tonlarını cazır cazır aldığımız şarkılardan biri. davulda ve gitarda çalmaktan keyif duyduğum hayet progressive parça

hiç kimse bana gelip de "abi yedim bitirdim ben bu şarkıyı yeaaa" demesin, ağzının ortasına çakarım. ölçü saydırırım, klavye dinletirim, akor çözdürürüm, çalışmadığı yerden sorarım, perişan ederim ben o adamı.

her dinleyişimde daha bir fazla sevdiğim, her seferinde geçişlerinden ayrı bir dehşete düştüğüm başyapıt, bir dünya ötesi.
geneline baktığımızda bu şarkının insan elinden çıktığına inanmak cidden güç.. adamlar en iyisini yapmışlar, saygılar


bir de öyle bir yeri var ki

...

the city's cold blood teaches us to survive
just keep my heart in your eyes and we'll stay alive

...

burası 3:58 de başlayan, ne yaparsam yapayım bir kerede dinleyip geçemediğim, şarkının beni en yerden yere vuran kısmı.. sanki ilk 4 dakika bizi buradaki duygu yoğunluğuna hazırlamak için yazılmış, bir uyarı niteliğinde. uyarıya aldırış etmezsen sonrasında dağılıveriyorsun.

progressive metal tarihinin yapı taşlarından biridir bu şarkı..

image and words albümünü ilk dinleyişim gelir aklıma hep..a yüzü surrounded gibi naif ve sakin bir parçayla bitmişti..ardından kaseti ters çevirip bu şarkıya başlamıştım..sonrasında nerede olduğumu unuttuğum anlar oldu..

bana göre james labrie 'nin en iyi performansını sergilediği şarkıdır bu..ama 4:15 'e kadar,4:15 'ten sonra şarkı akıl almaz bir müzik ziyafetine döner..klavye ile birlikte atılan gitar soloları,aksak ritmler ile birlikte duyulan bass gitar tuşeleri..8:16 'ya gelindiğinde ise nirvana 'ya ulaşırsınız,yine james labrie 'nin o müthiş vocal'i ile parça sakince son bulur..

bir insanın hayal gücünün yarattığı hikaye ile, sahip olduğu duyguların enstrümanda buluştuğu notalardan ne kadar mükemmel bir sanat eseri ortaya koyulabileceğini gösteren parçadır. şarkının sözlerine yedirilmiş felsefeyi, melodideki değişken ruh halini hissetmek için insan olmak yeterli, önyargı duvarını yıkmak yeterli. bu şarkıdaki melodik alt yapı sadece progressive metali değil, iron maiden gibi bir efsaneyi, chuck schuldiner, barney gibi death metalcileri de etkilemiştir. bu şarkıya ve bulunduğu albüme basit bir şekilde bakamayız, bakmamalıyız. kendisi gibi komplike bir şekilde düşünürsek metropolis'i hissedebiliriz. hiçbir şey söylendiği gibi basit değil. '' love is the dance of eternity...''

ayrıca yaratan için :

(bkz: john petrucci)

tam adı metropolis part 1: the miracle and the sleeper olan, scenes from a memory'nin çıkma nedeni, dream theater'in images and words isimli albümünün 5. parçasıdır.

şarkı eski bir majesty bestesi fakat dominici gruptan atıldıktan sonra büyük ölçüde değişiyor. şarkıdaki part 1 ifadesi öylesine verilmiş ifade olmasına rağmen fanların ıı parçayı beklemeleri üzerine 20 dakikalık bir şarkı bestelenir, fakat bu beste değişerek ve gelişerek bir albüm olarak karşımıza çıkar.

türkçe mealine bakacak olursak:

şafağın gülümsemesi,
mayıs erken geldi.
evinden bir armağan taşıdı.
gece gözyaşı döküyor,
ona korkusunu anlatıyor,
ve acıyla kederini…
o asla vazgeçmeyecek.

ölüm ilk dans, ebedi

daha fazla özgürlük yok.
ikinizde bu fikre hapsolacaksınız.

bana her gün denediğim için bunun bir mucize olduğunu söylediler.
bana her biri öldüğü için bu doğanın yeni bir aşk olduğunu söylediler.
bana yalnız ve korkmuş hissettiğim zaman çağıracak kimsenin olmadığını söylediler.
bana eğer gelecek dünyayı hayal edersen,
kendini ateşin gölünde bulacağını söylediler.

bir çocuk gibi, acısız ve korkusuz yaşayabildiğimi sandım.
ama hepsini benimle yakalamış bir adam olarak buldum.
henüz uykudayım, çok korkuyorum.

bir anının bölümüne benzer bir yerde,
binlerce sözcüğe bedel bir resim var.
benden önce yüzlerdeki dik bakışlardan sıyrılıyor.
o saklanıyor ve asla tekrar duyan olmayacak.

sonu olmayan hile ikinci.

şehrin soğukkanlılığı bize hayatta kalmayı öğretir.
yalnızca kalbimi gözlerinden koru ve sağ kalacağız.

üçüncü geliyor…

yapraklar düşmeden önce,
biz kapıları kilitlemeden önce,
burada bir üçüncü olmalı ve son dans,
bu sonsuza dek sürecek.
metropolis izler ve düşünceli bir şekilde gülümser,
o seni evine götürdü.

yalnız bu gerçekleşebilir.
çocuklarımızın arasındaki mücadele sona erdiği zaman.
şimdi mucize ve uyuyan (kimse) biliyor, üçüncü olan aşktır.

aşk, sonsuzluğun dansıdır.