metroda bakacak yer bulamamak  

metronun toplu taşıma alanında iett'ye kaybettiği tek alan bu olsa gerek. iett otobüsü yavaştır, bayıktır, sallanır, yuvarlanır ama en azından otursanız da ayakta da dursanız bakacak yer mevcuttur yol boyunca.

metro öyle mi; bakışları camdan dışarıya dikeyim desen o hızla önünden geçen bulamaç gibi karanlıklar başını ağrıtır, gözün takılır istemsiz olarak daktilonun yazdıkça kayan bandı gibi "şşşşşşşt... tık!" diye kayar durursun. kabindeki reklamlara bakayım desen her biri öyle dandik yerleştirilmiş ki yazıları okurken, karşında oturan teyzeyi kesiyor sanılabilirsin.

o nedenle en güzeli oturduysan "power safe" moda geçip gözleri kapamaktır. kimseyle muhattap olmadan durağın anonsunu bekler, kalkar gidersin.

ayakta kalındıysa da gözler sabit bir noktaya dikilir. gerek "...osmanbey....şişli.." şeklindeki güzergah panosu, gerek ".. lüzumsuz kullananlar cezalandırılır.." yazılı düğme bu iş için idealdir. bakar bakar hayallere dalarsın.

eğer kafanız doluysa ve aslında basit bir hayatta aklınızı bu kadar şeyin nasıl meşgul edebildiğine şaşıyorsanız metrodan dışarıyı izleyebilirsiniz.

reklam panolarına ve lcd lerdeki gereksiz reklamlara baktıktan sonra camlardaki yansımalardan insanlar süzülür , hatta 3 - 5 kişinin de aynı yöntemle insanları süzdükleri görülür , bundan da vazgeçtikten sonra kafa öne eğilir ve yere bakılır.

kesilme işlemine maruz kalınıyorsa karşılaşılması muhtemel durum.. boyun tutulmasına sebebiyet verdiği de olmaktadır

ankarayda vagonun en arkasına geçilerek 9-15 pozisyonunda, yarı oturur yarı yaslanır şekilde ayakta beklenirken kızılay istasyonuna gelindiğinde milletin birden vagona doluşmasıyla,toplanma gereği duyulur.bu seferde fırsattan istifade eden bir kişinin sizin ayaklarınızı uzattığınız yeri dolduruvermesi ile;sağda duvar,solda insan,önde insan arkada ise cam olmak üzere kala kalınır.bakıldığında mantıklı olacak yer kalmaz.yapacak üç şey kalır onlar da;ya kısa süreler halinde insanlara bakmak,ya çok mühim bir mesele düşünüyormuş gibi ellere kilitlenmek ya da gözleri kapayıp kısa bir süre için ortamdan kopmaktır.böyle durumlara hazırlıklı olmak için yanında sürekli okunacak bir şeyler taşımak çok faydalıdır.bu durumun daha da kötüsü ayaklarınızı çektiğiniz yere mini etekli bir bayanın gelmesidir ki bu durumda sapık muamelesi görmemek için tek yapılabilecek şey gözleri kapamaktır,ki bu da yanlış anlaşılmalara sebebiyet verebilir*

en iyisi manzarasız camlardan kendinizi kesmektir. aceleyle dışarı çıkmış öğrenci kişisi, bu yolla saçının başının düzgün olup olmadığını görebilir, hatta "bugün ne de güzelim/yakışıklıyım" diye düşünerek gününe neşe de katabilir. ayrıca yabancı birini kesmediğiniz için "ne bakıyorsun dik dik" gibi bir soruyla da karşılaşmanıza imkan yoktur.

aslında insanların birbirleriyle göz göze gelmekten en çok korktuğu yerdir metro ve otobüsler. etrafında ki insanlara asabi bir bakış fırlatırsın, sanki o ana kadar başına gelen her şeyin sorumlusu onlarmış gibi. ya da sebep belki de, ömründe ilk defa gördüğün ve de muhtemelen bir daha görmeyeceğin bu insan güruhuna karşı ananesel bir sorumluluk duymamandır.metroda bakacak yer bulamamak da bu anlayışın bir ürünüdür.

ankara metrolarında aptal reklamlar gösteren ufak televizyonlara bakma mecburiyetini getiren durum.

ankaradaki küçük korunaklı lcd uygulamasının istanbul'a da gelmesiyle hergun metroya binen insanlar iett nin nerde ne uygulaması var,hangi metro nerden nereye gider vs.gibi bilgileri ezbere biliyo duruma gelmiştir.

metro tünelinin duvarlarına asılmış üç boyutlu reklam kareleriyle kısmen de olsa aşılmış durum. ha, reklamı verenler bu durumdan fena halde istifade ederek haksız rekabet sağlamışlardır, o ayrı.

ya insanlar o kadar komik ve ilginç ki bakıcak yer yoksa azcık gözlem yaparak geçirilebilinir metro da harcanan vakitler.böyle ce heryer bakılacak yer moduna girer.

"metroda bakacak yer mi bulamıyorsun? (ver şu kitabı) al sana kitap, hadi bak"

(ara: metro* kitap*)