|
|
- bu dünyadaki en kutsal duygu.
(skuba, 12.10.2006 19:25)
- (bkz: merhametten maraz doğar)
- çok garip bir şekilde sınır tanımayan duygudur. halen altında nasıl bir yapı olduğuna kanaat getiremedim.
ben öyle çılgınlar gibi incelerim, bir de yakın çevreme "yeter ulan" dedirten bir şekilde sesli sesli düşünürüm, abuk subuk açılara bakarım.
bu merhamet dediğimiz duygunun neresinden bakarsam bakayım tek bir duyguyla paralel olduğunu iddia edemiyorum. hani gönül ister ki işte "sevginiz ne kadar çoksa o kadar merhametlisiniz" diyebilsem. ama yok; merhamet öyle bir duygu ki en taş yürekli (ve taş kafalı) insanda bile en umulmadık anlarda su yüzüne çıkabiliyor.
yapı desem değil, o anın verdiği duygu desem değil, diğer duyguların varlığı veya yokluğu desem değil, muhattap olunan şahsın durumu ve koşulları desen o da değil. belki de hepsi, belki de sadece kafasına göre takılıyor. çok basit şeylerden çıkabiliyor. ya bir insan merhamet duygusu ile nasıl ağlayabilir? ağlıyor işte.
bakın anlatayım:
bostancı'dan otobüse bindim taksim'e. yeşil otobüste şoförün arkasında bulunan dörtlü grup koltukta cam kenarında ileri yönde oturuyorum. ana duraktayız efendim. bir çift teyze otobüse bindi ama akbilleri o gerizekalı sesi çıkardı. bomba burada patlamaya başlıyor; sayın gıcık arkadaşınız olarak ben de mevzuyu izliyorum. teyzeler kardeşmiş, biri ötekine ablacığım diye sesleniyor vs. abla olan teyzenin siyah kemik çerçeveli büyük yuvarlak gözlükleri var. kadıncağız sürekli gülüyor. ama sadece gülüyor ya da gülümsüyor. tepki şu:
dı nı nın dı nı nın... akbilin yetersiz kontör sesi..
- hihihi şimdi binemiyor muyuz:))
gözleri ise bu lafı söylerken dolu dolu, neredeyse ağlayacak. görüyorum yaşları, gözlerini kırpsa süzülecekler, o ne hüzünlü bakıştır öyle. üstüne bir de yüzünde tamamen hüzünlü bir ifade. o büyük ve puslu camların arkasından nasıl felaket ezici görünüyor o bakışlar.
sonra gitti kardeşi olan teyze akbil doldurmaya, bizim abla olan teyze geldi tam karşıma (yola ters olarak yani) bir güzel oturdu. dışarıyı seyrediyor. bir ara yüzünü bana çevirdi, gözleri yine dolmuş, ağzını da "ne yapayım evladım işte" der gibi aşağı doğru bükmüş. bittim oracıkta. gözleri titriyor kadıncağızın. sonra kardeşi geldi ve oturdu. başladı bizim teyzeye kızmaya "hep senin yüzünden abla ya beni acele ettirdin, hemen koştuk sonra boş akbille kalakaldık, şimdi gittim geldim bu sıcakta bık bık bik bik.."
bizim teyze başladı gülümsemeye. gülüyor ya. gülüyor, gözleri de gülüyor ama bir yandan yine doluyor. hey allah'ım ya; bu nasıl bir resimdir.
"öyle mi ben mi geciktirdim ihihihihihi :,))"
öyle bir tavır ki adeta artık dünyadan geçmiş gitmiş teyze. umrunda değil kardeşinin ona kızması. bütün her şeyden geçmiş gitmiş artık. hayat bitmiş.
konuşmalarından yolda öğrendim sonra; bu hep ağlayarak gülen teyzenin eşi yeni vefat etmiş. onu bile gülerek söylüyordu:
"39 sene sonra bıraktı bizimki beni, lakin elini tutmaya doyamamıştım. :,))"
ben orada gittim bittim zaten, bütün gün beş para hayır gelmedi benden kimseye.
- tamamının %1' i yeryüzüne gelmiş ve gelecek olan insanlara verilmişken, %99' u allah' a ait olan duygu. sadece bir annenin evladına duyduğu merhameti göz önüne aldığımda, allah' ın biz insanlara karşı ne kadar büyük bir merhamet barındırdığını hayal edemediğim duygu aslında aklımın almadığı...
- kalbi diri tutan iksir.
- empati yeteneğinin güçlü olduğu durumda ortaya çıkan duygu.
- aptalca pollyannalığın ileri aşamasıdır. içten gelen manyakça saf bir sevgi duygusuyla kendini gösterir üstelik nefret ettiğiniz ( ilk görüşte nefret etmek derecesinde ) insana bile derin bir şefkat ve onunla dost olma isteği gibi hislerle kalbin dolması, hücrelerin titremesidir.
(@1882074)(sirona, 01.09.2007 13:24 ~ 13:24)
- normal olan her insanın içinde doğuştan gelir, o yüzden zor değildir merhamet göstermek. zor olan adil olmaktır.
- (bkz: acımak)
- bir başkasının acı çektiğini görmenin verdiği büyük üzüntüden kurtulamama sonucu başkasının acısını ruhunda hissederek sabırla ve acıyı paylaşarak gücünün yetiği kadar direnme durumudur.
- bana beni en iyi anlatan, en çok içinde beslediğin his ne diye sorsalardı merhamet derdim herhalde.
belki bir zayıflıktı, belki de sürekli çıkmazlara sokan, kolayları zor edendi. kendimde olduğu gibi herkeste var zannettim bu hissin. çok kez insanların merhametine sığındım var zannederek, yıkıldım sonraları.
bir de aşk geldi üstüne, tam da bunları sorgularken, ruhum, kalbim inceldi de inceldi, bazı bazı kopma, yok olma noktasına geldi. canımın nasıl bu kadar yandığına ve benim nasıl bu kadar can yanmasına dayanabildiğime şaşırdım. kendi kozamda ipeklere sarılıp, hayatı uzaktan izlerken, cesarete geldim, çıktım kozamdan, aşkla korkunun birbirine perde olduğunu bildiğim için, korkuları bir kenara bıraktım, o'nun merhametine sığınarak. yokmuş meğer herkeste o merhamet, bilemedim. çok okudum ama yaşamadan öğrenemedim.
içimde sesler başladı , durduramadım bu sesleri, merhametimi korkuttular, canımın daha çok yanacağını söylediler, merhametim korkup saklandı.
ve kalp katılaştı... kalbimde yeri olmaması gereken kişi girdi kalbime, rahatsızlık verdi, bazı duyguları köreltirken bazılarını sivriltti, merhametimi köreltti, acı çekmeyi, katılaşmayı sivriltti.
hisler yok olmaz biliyorum, şimdilik saklambaç oynuyor bana merhametim, kalbimden merhametimi saklattıran, korkutan o kişi gittiğinde geri gelecek biliyorum. çünkü merhamet herkeste olmayan fakat herkesin ihtiyaç duyduğu bir duygu, yok olmamalı. yok edenler artık oralardan uzaklaşmalı, iyi duyguları eski tahtlarına oturtmalı...
- "acıma yetime, büyür koyar götüne" der büyüklerimiz merhamet için.
- başkalarının sevinclerini, başarılarını ve sahip oldukları güzel şeyleri de aynı güzel duygularla değerlendirebilen insanların gerçekten sahip olduğu haslet.
(luto, 24.07.2008 10:45 ~ 11:16)
- genelde çocuklara, yaşlılara, hastalara, hem çocuk hem hasta olanlara, yokluk altında ezilenlere, mazlumlara, çaresizlere, sokakta annesini yitirmiş bir kediye, bir gözü bir bacağı sakatlanmış köpeğe, kanadı kırık kuşa daha sayamadığım bir yığın şeye karşı içimde büyüyen his.
- herkeste olmuyor maalesef.
- insanı itin götüne sokup çıkartabilen bombok birşey. tee en baştan böyle bir duygusal aktivitenin ortaya çıkmaması lazımdı ancak malesef engellenememiş tahmin ettiğim kadarıyla.
ayriyetten büyüklerimize kulak verecek olur isek eğer; (bkz: show no mercy)
- genellikle bir kötülük karşısında gösterilmesi gereken bir duygu gibi yansıtılır ancak kişi oturduğu yerde de merhametli olabilir. olmalıdırda.
- (bkz: ungeduld des herzens)
- bir insanın 'insan' olabilmesi için taşıması gereken en önemli ve en gerekli özelliktir.ruhunda merhamet olmayan bir varlığa 'insan' demek olanaksızdır.evet kimi zaman, fazlasıyla canınızın yanmasına, yıpranmanıza, zor durumda kalmanıza neden olur, olabilir ama en azından bir kalbiniz olduğunu gösterir.
- bir yankı sivrikoz ( (bkz: anemi))şarkısıdır. sözleri ise şöyle:
felaketlerden sağ çıkan yok
her aşk kendinin katili
tatmadığım bi boşluk yok
ait olmak eskidenmiş.
alınyazımla başbaşayım
merhametten iz bile yok
sen de gel al istediğini karşı yoyacak halim bile yok.
huzur bana haram olmuş
geçti yıllar hepsi ziyan olmuş
bir çocukluk vardı içimde
öldü işte o da, yazık olmuş
kurda kuşa ziyafet çemiş
yar dediğin celladım olmuş
eş dost diye bellediklerim bana ilk tekmeyi vuran olmuş
ne istedinizse aldınız
az mı geldi
helal olsun(amelie, 27.08.2008 14:27 ~ 29.08.2008 17:25)
- 1986 yapımı bir küçük emrah filmi
oynayanlar:küçük emrah, oya aydoğan, mahmut cevher, engin koç, leyla önder.emrah bu filmde çoğu filminin aksine bir zengin çocuğunu oynuyor.
- insanı insan yapan duygulardan biridir. her ne kadar herkeste bulunmasa da..
- kemal sayar'ın son kitabının ismidir.
- vicdanla geliyor. onun add-on'u.
- (bkz: reis bey)
|
