|
|
- alçak gönüllüğü imgeleyen, genelde evlerde anneler tarafından da özenle bakılıp büyütülen çiçek.
- (bkz. şellaki)
- tatlı hayatta evin hizmetçisi olan komik karakter.
- (bkz: cezayir menekşesi)
- (bkz: menekşe sahili)
- küçük bir saksıda büyütülesi, tüylü yaprakları olan, güneşi sevmeyen, ılık ortamda bulunması, iki günde bir sulanması gereken çiçek..moru daha bir makbuldur..
(subuo, 24.05.2006 00:29)
- nedense bana her gördüğümde türkan şorayın fosforlu cevriye karakterini hatırlatan çiçek.
- bir de hercai menekşe vardır ki, çiçekleri çok büyük olmamakla beraber mis gibi kokar.
- (bkz: menekşe turizm)
- halkalıya giden banliyö trenlerinin floryadan sonra uğradıkları, marmara deniziyle küçükçekmece gölünün birleştiği yerdeki semtimiz. belediyenin bu yıl halka açtığı plajının yanısıra, balıkçılar ve lokanta - gazino tarzı içkili mekanlarıyla bir kumkapı profili çizmektedir. göl ile denizin birleştiği ince, etrafı yeşilliklerle çevrili, ve hafif balçıklı suyu olan bir boğaz vardır ki bu semtimizde, balıkçı tekneleri için doğal bir sığınma limanı gibidir, doğal bir güzelliktir.
- sezen aksu'nun güzel parçalarından biri. ilk olarak levent yüksel yorumlamıştır.
- bir çocuk oyunu adı. bir de tekerlemesi vardı; "menekşe mendilim köşe köşe, bizden size kim düşe"
- çocukluğumun en önemli figürlerinden birisidir.
babası çiçekçi olan çocuklar bilirler, doksanlı yılların en çok sevilen bitkisi menekşedir. bu nedenle de aşağı yukarı her evde, envai renkte menekşe yetiştirilirdi. balkonunun bir kısmına toprak döktürüp, orada ufak bir bahçe havası veren bile vardı.
en çok mor menekşeyi severdi teyzeler. bizim dükkana gelir ve menekşe için "stil" alabilir miyim derlerdi. stil olarak bir yaprak alınır ve toprağa dikilirdi. eğer tutarsa, bir yapraktan yeni bir menekşe çıkardı. tabi, çiçek açana kadar beklemek gerekli.
bizim evde 10'a yakın menekşe vardı ve pek çoğunun yaprakları gün be gün azalırdı. zira, komşular hep stil almak için gelirdi bize. sonunda annem dayanamadı ve menekşeleri dükkana gönderdi. o zamandan beridir, kaktüs gibi bambu gibi bitkiler besliyoruz ki komşular dadanmasın...
şimdi menekşenin yerini bambu almıştır bir de. (bkz: bambu) kendimizden başka bir canlıya vakit ayıramadığımızı çok da güzel özetliyor bu değişim. menekşeler her gün su ister, ilgi ister... oysa bambu'lar sadece su ile beslenirler ve evin bir kenarında uzunca bir süre bakılmadan durabilirler.
- baharda çok az bir süreliğine bahçelerde papatya misali çıkardı çocukken, sokaklarda küçük demetler halinde satarlardı hatta, böylesi bir koku kazınmıştır burnuma, böylesi bir renk güzelliği bir de...
(heidi, 16.10.2007 09:59)
- bugün annemin bu çiçeği nasıl sevdiğine şahit oldum. epey güldürdü beni. resmen evladını sever gibi sevdi. tatlı tatlı sıfatlarla. ne oluyoruz annecik dedim? menekşeleri böyle sevmek gerekmiş. öyle dedi.
hep derlerdi zaten 'onlar da canlı, onlarla zaman zaman konuşman, sevgini belli etmen gerekir. büyümesinde olumlu etkendir' diye.
bugün acaba doğru olabilir mi diye epey düşündürdü.
güldürürken düşündürdü...
ilginç.
- biz de bilirdik yâre giderken
menekşe yollamasını
ama arkadaşlar açtı
yedik menekşe parasını
nazım hikmet ran
|
