zuhal olcay'dan;
küçük bir öykü bu'nun 2. şarkısı (öykünün 2. kısmı); aşıkla maşukun şans eseri karşılaşışı.
nereden bilebilirdim ki o gece
o gece bir arkadaşın doğum gününde
tanımadığım kalabalıkta
sizi göreceğimi bir anıt gibi karşımda
yoğun ve sağır bir sis perdesi içinde
tanıştırıldım herkesle tanımadan kimseyi
görebildiğim yalnızca
sizin elleriniz gözlerin ve sesiniz
eller eller eller elleriniz
yüzler yüzler yüzler gözleriniz
memnun oldum memnun oldum diyenler
memnun oldum diyen sesiniz
hayalet yüzler ve uzanan eller
sessiz sözsüz selamlar arasında
yaklaştım size bir kurban gibi
sonsuz basamakları tırmanırcasına
bilebildiğim tüm sözcükler düğümlendi
yüreğim pençe pençe şakaklarımda
tutundum devrilmemek için gözüm karardı
sen kimsin diye sorduğunuzda
eller eller eller elleriniz
yüzler yüzler yüzler gözleriniz
memnun oldum memnun oldum diyenler
memnun oldum diyen sesiniz
bir içki içer miydim içerdim
sigara kullanır mıydım evet
bir de adım vardı elbette
herkesin bir adı olduğuna göre
vesaire vesaire vesaire ...
