tanışıklığı olan bağyanları cihangir sokaklarından geçerek eve getirmesini ve akabinde evde olan seksüel aktiviteleri anlatarak hatıralar geçidi formatında sunan mizah yoksunu insan. (ben mizah yapmıyorum da der şimdi)
hala devam ediyor mu bilmiyorum, zamanında "çift kazmalı tatak bey"i çizen l-manyak çizeri. herhalde yaptığı tek komik çalışma buydu. binalardan sümküre sümküre uçan bir süper kahramandı kendisi.iki elinde de kazmalar bulunurdu.
11-12 yaşında almaya başladığım l-manyak'ta çizdiği hatıralar geçidi sayesinde o çocuk yaşımda "iyi espri nedir ne değildir", "samimiyet nedir ne değildir", "göz yormayan, okuyucuyu rahatlatıcı tarama nedir ne değildir" gibi ve daha birçok konuda fikir sahibi olmama, sunduğu kötü örneklerle yardımcı olan.
olan... olan ne bilmiyorum, çizer değil fekat o kesin.
l-manyak isimli mizah dergisinde hatıralar geçitini çizen karikatürist. çok iyi çizemez, çok iyi esprileri yoktur... fakat bugün hala l-manyak dergisinde çiziyor, okunuyorsa bu samimiyetine bağlanabilir. memcoş işini sever, işine inanır, kötü de çizse yılmamış ve işine devam etmiştir.
mesela umut sarıkaya kötü çizmesine rağmen esprilerinden dolayı okunuyorsa memcoş da samimiyetinden dolayı okunmaktadır.
"tüm kadınlar bana hasta, hepsiyle şu mekanlarda, şu şu kereler yattım, envai çeşit pozisyon bilir, manitanın aklını alırım. hatta odamın duvarına kocaman bir penis resmi çizdim, o kadar aykırıyım, o kadar alternatifim." tadında öyküler çizen karikatürist, megalomal...
lemanyak çizeri. evet kendisi hey maşallah ben kendimi bildim bileli çiziyor. yeri geliyor dünyadaki enerji sorunu çözüyor yeri geliyor evrim teorisini kendi yaptığı gözlemlerle!! açıklıyor yeri geliyor manitaları nasıl yediğini anlatıyor yeri geliyor nasıl adam dövdüğünü paylaşıyor bizlerle. sayfasında bol miktarda tarama ve sarı renk kullanıyor ve kusura bakmasın amma derginini içine sıçıyor. yaptığında mizah yok ilgi çekici bi şey yok estetik yok. ve doğal olarak kendisini kimse okumuyor. tamam yalan söylemeyeyim bi kaç kişi okuyodur. onlar da zaten balonu yazanla renklendirmeyi yapanlar. işin ilginç kısmı şu bu adamdan tüm okurlar şikayetçiyken lemanyak hala kendisine ohaa miktarda sayfa ayırmakta. ya kardeşim şu memcos arkadaşımıza teşekkür edip yollarınızı ayırsanıza. adamla hayat boyu kontrat mı yaptınız ne yaptınız nedir olayınız? benim dergiye verdiğim paramın belki on kuruşu bu adam gidiyor. istemiyorum ben bu adama on kuruş vermek. onun yerine boş basın o sayfaları biz kendimiz çizelim kendimiz eğlenelim.
anlattıklarını hangi kafayla yazdığını merak ettiğim, kamuran süner gibi gereksiz yer tutan adamlardan biri olarak gördüğüm, fakat yıllar geçmesine rağmen hala çizen adam...
eskiden penguen çizerlerinden biri olan karikatürist. çizdiklerinden hiç hazzetmedim, espri desen espri yok hadi adam güzel çiziyo katlanalım desem o da yok. bu alemde de mi torpil dönüyor lan.
l manyak'ın demirbaş çizerlerinden.. kötü "çizer" diyemem, ama anlattıklarıyla yıllardır nasıl mizah dergilerinde barınabildiği gerçekten büyük bir muammadır bu insan evladının.. bunu gerçekten çalışkan bir çizer olmasına bağlayabiliriz sanırım, nitekim adam senelerdir her ay 6-8 sayfayı işgal etmekte.. bunun yanında dergide yayımlanmamış eserlerinden oluşan kuntiz ve memcoş adlı bir albümü de var..
1997'de bir evimiz vardı ile başlayan, hatıralar geçidi ile -ne yazık ki- hala devam eden bir süreç.. okuyunca, çok nadiren gerçekten eğlenceli ayrıntılar yakalayabiliyorsunuz.. sanırım sorun da bunları nadiren yakalayabilmemiz zaten..
şimdi bilmeyenler için ortalama bir hatıralar geçidi'nde anlatılanları yazalım.. hepsi memcoş'tan alıntıdır, tarafımdan yazıya geçirilmiştir, hemen her sayı için aynı muhabbetler geçerlidir.. başlıyoruz..
"şimdi konuyu biraz hafifletelim isterseniz.. bir keresinde bir hatunla malak emzirmesi diye tabir edilen bir pozisyon deniyorduk.. ben tam doğru kanaldayım zannederken bir de baktım ki.. tamam tamam özür dilerim bir daha seks muhabbeti yapmıycam.. çok sıkıldınız biliyorum, çok terbiyesizim, valla bille çok pardon ya.."
"o sıralarda bakire bir hatunla takılmaya başlamıştım.. onunla da çok acaip teknik tecrübeler yaşadım.. ama bunları burada yazmaya utanıyorum.. (ipucu: el vajinası) kocası bakire karı aldım diye sevinmiştir herhalde.."
"yine çok eskiden 15 yaşında bir kızla çıkıyorduk.. eline erkek eli değmemişti ama en babasından güzel bir penisi avuçlama fırsatı yakalamıştı.. utanıyordu ama zevk de alıyordu.."
evet bunlar en büyük memcoş klasiklerindendi, "şu hatunu nasıl yedim, bu kızı nasıl sktim" muhabbetleri tabii ki..
*
"ilk insan teorim: uzayın beyaz olduğu zamanlardı... tüm evren şiddetli bir güneş patlaması ile sarsıldı.. bir kütle diğer bir kütleye çarptı ve kütle etrafında dönmeye başladı.. ilk dönüş hareketi böyle oluştu.. uzayın soğuk atmosferinde yanan kütle döne döne dış kısımları buz tuttu.. iç tarafları ise içten içe yanmaktaydı, çıkan kimyasal gazlar dünyanın atmosfer tabakasını oluşturdu.. sıcak gazlar buzul tabakasını eritmeye başlayınca ilk rahmet yeryüzüne iner, bu damla şu andaki tüm yaşamı oluşturmuştu.. ilk rahmet damlasını diğer rahmet damlaları izler, bu yağış binlerce yıl sürer.. daha sonraları su seviyesi müthiş yükselir.. sağanak hiç durmadan devam eder.. nehirler, denizler, göller oluşur.. dünyanın dörtte üçünü sular kaplar.. kaya parçaları suyun içinde milyonlarca yıl kalır, su ve mineraller ilk yosunu oluşturur.. ve yaşam reaksiyon sonucu oluşmaya başlar.. suların altındaki kütlelerin üstünü yosunlar kaplar.. veee ilk canlı sudan karaya adım atar, madde ve yosun için küçük ama dünya için çok büyük adımdır.. ilk canlı yavaş yavaş kayalıktan çıkıp her tarafı kıllı bir yaratığa dönüşür.. bu insanın ilk halidir..
arkadaşlar bu yaptığım şeye düşünceyi yürütmek denir bu anlattığım benim şahsi düşüncem yaşam kesinkez böyle olmayabilir yanlış anlayış olmasın.."
bir diğer memcoş klasiği de bu; evren, insan vs. hakkında orta iki seviyesine gelememiş yalan yanlış bilgiler "yukarıdaki paragrafta kaç anlatım bozukluğu vardır?" şeklindeki bir öss sorusu tadında okura sunulur.. afiyet olsun..
*
"kuntiz laf aramızda haylaz mı haylaz bir dişicik.. sakın ona söylemeyin ama hiç yerinde durmuyor.. bazen rüyamda kuntiz'in üçüncü gözü açılmış görüyorum, inşallah gerçek yaşamda kendi kendine üçüncü gözünü açmayı başarır.."
bu her ay standart görebileceğimiz muhabbetlerden; memcoş'un kedisi kuntizella..
bunların dışında memcoş'un kime nasıl kafa attığı da çok popüler bir "hatıra"dır.. ha unutmadan, çizerimiz köşesini ara sıra özel işleri için de kullanmaktadır.. örneğin köşenin altına düşülmüş bir not: "yeni uyanmıştım kafam yerinde değildi senden ve arkadaşından çok özür dilerim.. biliyorum artık barışamıycaz bana çok kızgınsın ve haklısın.."
şahsen memcoş'un bu kısır ve sığ konu yelpazesini diğer pek çok çizer kişilik kadar "donanımlı" bir insan olmamasına bağlıyorum.. anlattıklarının rezilliği bir yana, çizerken egosunu da sayfalara döktüğü açıktır.. bu yüzdendir ki memcoş'la hemen hemen aynı formatta çizen ersin karabulut gerçekten hissettirdiği samimiyetiyle olumlu tepkiler alırken, memcoş insanlara bu kadar antipatik gelmektedir..
evet, buraya kadar okumaya sabretmiş değerli itü sözlük takipçileri; memcoş'tan derlediğim ortalama bir hatıralar geçidi'ni izlediniz, esen kalın..
çizerliği, kedisini, hatunları etkileyebileceğini düşündüğü her şeyi, sadece her ay köşesinde yapıyormuş gibi anlattığı hatun düzme maceralarını doyasıya yaşayabilmek, sırf dergide adını görüp kendisine değer veren okurlarına artistlik yapabilmek için kullanan biri. bir kişi kötü çizer de olsa iyi bir dergide çiziyor olmas sırf karikatüristliğe olan sevgisinden dolayı anlayışla karşılanabilir. zaten çizerliği, yazarlığı meslek olarak gören, içinde en ufak bir sevgi taşıyan bir kişi her ay memcoş kadar karikatür çizse iki yıla kalmaz ustalaşır. ama dediğimiz gibi sırf dergi okuru çıtır hatun götürebilmek, yazarım ben huleayn diye okurlara artistlik yapabilmek için köşe hazırlıyorsanız yıllarca her ay en az altı sayfa hazırlayıp yine de bir boka benzemeyen işler çıkarmanız, memcoş gibi kalmanız gayet normaldir.
lemanyak'a saygım sonsuzdur. ne de olsa ilk gözağrısıdır. robi ve cuma'nın adasıdır. kunteper canavarı'nın kurbanının gözünün yaşına bakmadığı ara sokaktır. şero'nun piizlendiği* apartman çatısıdır. şimdi alkışladığımız,cool havalardaki yiğit özgür'ün dandik fatih solmaz esprilerini çizdiğini gördüğümüz yerdir.
"değişmeyen tek şey değişimdir" mottosuna uygun olarak; lemanyak da bölünmüş, bağrından şimdiki, üzgünüm ki "ersin* çok tatlı yae" insanlarından oluşan okur kitlesine hitap eden çizerler çıktı. iyice popüler oldular. ne de güzel oldu. neyse bu başka bir girinin konusu....
lemanyak'taki eski kemik çizerlerden olan memcoş'un,ne yazık ki geçenlerde aldığım lemanyak'ta iyice "aşk doktoruyum ben" tadında bir köşesi olduğunu gördüm. bir insan hep mi kendini çizer? hep mi "ben her şeyi biliyorum" havalarında olur? bunun örneği memcoş'tur bence. ısıtıp ısıtıp aynı konuları önümüze sunuyor.
açıkçası aklımda kalan tek hikayesi "8 aylık hamile haliyle kayınpederiyle seks yaparken kilitlenen gelin"dir. o da galiba ergenliğin verdiği bir travmayla kalmış galiba.* bahadır boysal tadı aldığım,yani zerre sevmediğim bir çizerdir.
tanım: "artık hep kendini çizeceksen çizme,o sayfaları hakeden daha yetenekli genç arkadaşlar var,yerini onlara bırak." demek istediğim karikatürist.
