iki genç kadının hayatlarından kısacık bir kesidi konu alan fransız yapımı bir
erick zonca filmi. bu parasız, işsiz, kimsesiz kadınların, bu meleklerin düşlerine dair bir yapım. filmin konusu gibi oyunculuklar da bir o kadar sade ve gerçekçi ve muhtemelen bu sebeple birçok festivalden ödüllerle dönmüş.
kadınların gün geçtikçe daha da anlaşılmaz yaratıklar olduklarını düşünen bir neslin insanlarıyız, filmdeki bu kadınların sade düşleri belki bizlere biraz da olsa anlatır; aslında dertlerinin o kadar da anlaşılmaz, isteklerinin o kadar da ulaşılmaz olmadığını.
son sahnede, filmin başında bir dikiş atölyesindeki işi beceremediği için atılan isa'yı görürüz yine. şimdi daha zor bir işin başındadır, işveren bu işi yıllardır yapıyor gibisin der. sahne sürer çalan yann tiersen parçası eşliğinde arka arkaya oturan kadınların her birinin yüzlerine odaklanırız, aslında hepsinin ne kadar aynı, ne kadar sade, ne kadar farklı varlıklar olduklarını görürüz.
