enfes bir faruk nafiz çamlıbel şiiri. türk dilinin inanılmaz bir ahenk içinde, adeta yılan gibi raksettiği çok büyük bir şiirdir. aruz vezninin
feilatün feilatün feilatün feilün kalıbıyla yazılmıştır.
hangi ceylan seni kesmiş de çocukken memeden,
hangi kaplan sana süt vermiş öz annen yerine?
üç yüz evlik köyü takmış saçının tellerine,
sürüyorsun bu mezarlıkta için titremeden.
seyre çık, sevdiğim, akşamları kurbanlarını;
yarıyor kalbini herkes sana göstermek için.
ah, o taş kalbine bir gün heyecan vermek için
yedi köy halkı sebil etti bu yıl kanlarını.
bir çiçek rikkati sinmiş de ipekten tenine,
sonra göğsünde çelikten mi dövülmüş bu yürek?
sen köyün derdine bîgâne yaşarken, gülerek,
gömüyor can veren evlâdını yüzlerce nine.
bir ölüm meltemi hâlinde eserken nefesin,
ömrü bir dal gibi âşıklarının, sallanıyor;
ihtiyarlar yanıyor, körpe çocuklar yanıyor;
sen köyün sıtmalı bağrında cehennem mi, nesin?
hangi ceylan seni kesmiş de çocukken memeden,
hangi kaplan sana süt vermiş öz annen yerine?
üç yüz evlik köyü takmış saçının tellerine,
sürüyorsun bu mezarlıkta için titremeden.
