melali anlamayan nesle aşina değiliz  

ahmet haşim'in o belde şiirinden bir dizedir...

(bkz: o belde)

melal, sıkıntı anlamına gelmektedir. yani sıkıntıdan anlamayan nesle aşina değiliz demek oluyor...*

varolmayan şövalye'den gelen edit: aşina 'da dost, tanış, bildik anlamlarına gelmektedir. teşekkürü borç biliriz...

ahmet haşim üstadın, yaşadığı dönemin anlayışına isyan niteliğindeki sözü.

şiirdeki anlatıma göre, şaire "eski bir budala", annesine ise "yalnız bir inca taze kadın" diyecek kadar yüzeysel olan o günün nesli, "akşamda bir ince gam" ya da "durgun denizde kederli bir çekiniş titremesi" bulmaktan acizdir.

şair burada melal kelimesini sıkıntı anlamında değil keder,hüzün anlamında kullanmıştır. bu açıklamanın üzerine bu mısraın "hüznü anlamayan nesle tanıdık değiliz" biçiminde günümüz diline çevrilmesi mümkündür.

şükürler olsun ki haşim, bugünün neslinden bihaber

burdaki melal sözcüğünün biras bireysel hatta çok şahsi bir açılımı da vardır.ama şair onu dilin içerisinde dolaşıma sokarak, hayatımıza değen bir hale getirebilmiştir. yani hüzün anlamına gelmediği, onu da aşan bir şey olduğunu söylemekte...

orhan veli kanık'ın işsizlik isimli öyküsünde, klasik şiiri seven, "ihtimal haşim'i seven" erdoğan'ın, "ben nazım'ı severim", diyen orhan veli'ye "bütün bu konuşmaları özetlemek için", söylediği sözdür. erdoğan'la orhan veli bu konuda pek tartışırlar akşamları, petrol arama kampında, kampın tuvaletleri çok uzak olduğu için odalarında bir oturak bulunur, şiir tartışmaları sırasında, "veca ansızın bastırır", erdoğan karnını tutarak oturağa gider, hacetini giderir, masaya geri döner ve bu dizeyi söyler. tabi bütün bunlar orhan veli'nin uydurmasıdır.