fikret tunç un yazmış olduğu gerçekten çok güzel bir şiir. şiiri sevme, yazılanı okuma nedeni.
yokluktu yoksulluktu anadolu
bozkırın orta yerinde bir çocuk doğdu
adı mehmet oldu
o şehit oğluydu. daha doğmadan yetim oldu
anası kaptı mehmeti koştu
tarlada ırgat oldu
eski bir yorgana sardı mehmeti toprağa koydu
gün oldu meme emdi karnı doydu gözü doydu
gün oldu aç kaldı susuz kaldı
gün oldu toprak onun yatağı oldu
mehmet toprağın üstünde kırk günlük bebek oldu
yağmur yıkadı yüzünü ayaz kuruttu ellerini
güneş kararttı tenini
mehmetin aklı erer oldu
babasını sordu
dedi, anası şehit oldu
gövdesini toprak yaptı vatana kattı
senin baban toprak oldu
mehmetin aklı ermedi
babası nasıl toprak olurdu
gün geldi düşman çanakkaleye geldi
toprak dedi
mehmedin yaşı onyedi
toprak benim babam dedi vermem dedi
mehmet mehmetçik oldu
anası onu son kez doyurdu
koştu çanakkaleye mustafa kemalin askeri oldu
gün oldu karnı doydu gözü doydu
gün oldu aç kaldı susuz kaldı
gün oldu toprak onun yatağı oldu
mehmet toprağın üstünde kırk günlük asker oldu
yağmur yıkadı yüzünü ayaz kuruttu ellerini
güneş kararttı tenini
mehmetin aklı erdi
hatırladı
babasının gövdesini toprak yaptığını anladı
babası nasıl toprak oldu
mehmet mehmetçik oldu
çelik oldu duvar oldu
çanakkale geçilmez oldu
ateş kustu düşman mermi kustu bomba kustu
durdu mehmet çöktü dizlerinin üstüne
kan vardı göğsünün üstünde
alnını toprağa koydu
toprak kan oldu
yattı toprağın üstüne kırk günlükken yattığı gibi
tuttu toprağı kırk günlükken tutuğu gibi
mehmet toprak oldu
toprağa renk oldu
bitki oldu yaprak oldu
bayrağa kırmızı oldu
gelin kızın halısında boya oldu desen oldu
koyuna kuzuya çimen oldu yün oldu iplik oldu
ustanın elinde çanak oldu çömlek oldu
aşığın dilinde türkü oldu
iki yüz elli bin mehmet şehit oldu
iki yüz elli bin mehmet toprak oldu
toprak bize
vatan oldu
