birinci tekil şahıs tarafından sevilen,hoşlanılan ve bünyelerinde mavi renk barındıran canlılara sarf ettiği kelamdır. bir bakıma sevgiyle birleştirilmiş bir mavidir.
söyleyen insanın yüzünde yüksek dozda yavşama, leş bir ifade oluşmasına sebebiyet vermekte bu kelime. türkçe'de en tiksindiğim kelimelerden biri. hele bir de mavi gözlü insanlara ortakul sıralarındayken maviş derdi bazı lüzumsuz hocalar, aman diyeyim.. ya hitap edilen insan hoşlanmıyor, etrafındaki insanlar hoşlanmıyor. ne s.kim bi ifadedir bu?
mavi renkli muhabbet kuşlarına da bi dönem ad olarak başka bir şey konulmuyordu. ha olmadı adı maviş değilse gelen misafirler ilk aşamada maviş olarak adlandırırlardı mahlukatı ki bu da ayrı bi tiksindirici durum.
bi de ne zaman bu kelimeyi duysam ibrahim tatlıses gelir aklıma, "mavi mavi maesmeeavi"den olsa gerek. bi kere daha nefret ederim. burdan umut sarıkaya'ya sesleniyorum; abi n'olur yasakla şu kelimeyi ya!
ben çok küçükken yaptığım bir yaramazlık yüzünden babam beni fena azarlamıştı. bende çok gururluyum ya hemen küstüm adama, odama geçtim bir daha onunla konuşmayacaktım aradan yaklaşık 5 dakika geçtikten sonra oturma odasından "mavişim"seslerini duydum.(bu arada benim gözlerim mavidir) hemen yüzümde bir sırıtma ifadesi oluştu ve anlamsız bir gülümsemeyle, babamın benden özür dileyeceğini düşünerek oturma odasına gittim. ve ne göreyim;babam almış eline bizim ismi maviş olan muhabbet kuşunu,onu seviyor. yüzümdeki anlamsız gülümsemeyi allahtan kimseye çaktırmamıştım salak bi gülümsemeyle girdiğim odadan garip bir hüzünle çıktım.
