|
|
- trivium vokalisti ve gitaristi. hareketli çalışmalarıyla yaza damgasını vurmuş genç sanatçı (1985 doğumlu), yeni popstar, yükselen yıldız falan filan. öyle ki roadrunner records karma roadrunner united albümünü yaparken joey jordison, dino cazares ve robert flynn ile beraber kendisini seçiyor 4 takım kaptanından biri olarak.
neden böyle olmuş peki? deli gibi ritm gitar çalarken çok hisli clean ve scream vokal yapabiliyor matt arkadaşımız, bunun yanında ortalama sololar da atabiliyor. ama en önemlisi thrash'ten numetal'e, metalcore'dan hardrock'a farklı tarzlarda beste yapabiliyor, üstüne bu devirde albüme 8 dakikalık enstrümantal koyabiliyor, düşman çatlatıyor.
yaptığı müziği çok seviyoruz bayılıyoruz tamam, fakat bazı noktalarda sitem edeceğim kendisine, üzülecek okuyup. çok ciddi işler bunlar. başlıyorum evet.
roadrunner united sessions dvd'sinde kendisine şanslı hissedip hissetmediği sorulduğunda bulunduğu noktanın şans ile ilgisi olmadığını, günde 7 saat odaya kapanıp gitar çalışarak bugünlere geldiğini söylüyor. doğrudur, aferimdir, ancak bu çalışma kampı süresince birşeyleri ihmal etmiş olacak ki yazdığı sözler çok kısır kalıyor. "bana çok yanlış yaptın, cezasını çekeceksin", "ona dokunursan kafanı ezerim", "intikam zamanı geldi, sen bittin artık", "düşmanlarımız boğulacak", "gözlerinden kanlar akacak", yok efendim "çok acı yedin götünden alev fışkıracak" falan. böyle gidiyor şarkılar. oldschool metale saygı duruşunda bulunacağım derken olmaması gereken noktalarda da geride kalmış biraz matt arkadaşımız. ha "önemli olan müziktir, söylediğim sözler de böyle gaz versin testosteron akıtsın" da bir tercihtir, saygı duyarız, ama o "metalin yeni yıldızı" karmasından puan düşürür bunlar işte.
bir diğer maruzatım da vokal teknikleri konusunda. sen ilk iki albümün kayıtlarında canavarlar gibi scream vokal yap, nakaratları da leziz clean melodilerle süsle, sonra konserlerde bunları yapmayı becereme, bütün screamleri tek notadan james hetfield vokali şeklinde söyle, nakarat melodilerinin yüksek notalarını kırp, öldür bütün vokal gidişatını. sonra metalin yükselen yıldızı. sinirleniyorum. hayır bu öyle bi göt oluş ki yeni albüme (bkz: the crusade) hiç scream vokal koymamış, bütün albümü 1989 model james hetfield söylemiş. bu da bizi diğer bir rahatsız edici noktaya götürüyor: matt arkadaşımızın james hetfield hayranlığı.
evet hepimizin (matalkafalar olarak) idolü olmuştur/olacaktır james amca, birçok profesyonel grup da metallica'ya hakkını teslim eder ilham konusunda. ama profesyonel bir müzisyen kalkıp birsürü röportajında ve konserinde "biz metallica sayesinde buradayız, onlara tapıyoruz, onlar herşeyimiz, canımız feda, söyle onlardan başka kimimiz var bizim, dört sene üst üste şampiyon olduk" derse, üstüne çıkıp james hetfield taklidi yaparcasına bir performans sergilerse, sesini, diksiyonunu, el-kol hareketlerini, seyirciyle diyalogunu bu eksende kurgularsa ben biraz kıllanırım. sonrasında yeni albümde unrepentant şarkısının through the never riffinin sondan başlayarak çalınması ile başladığını, bütün vokallerin justice dönemi vokali olduğunu, anthem (we are the fire) şarkısının james whoa'ları ve yeah'leri ile süslendiğini görünce bu kıllanmam endişeye dönüşür. teknik beceri ve gaz dışında özgünlük de çok önemlidir çünkü müzikte. galiba matt arkadaşımızın hiç böyle bir tasası yok ki metallica'ya taptığını bağıra bağıra söylerken bir taraftan da bunları yapıyor, bir "james hetfield revival project" olarak gerçekleştiriyor kendisini. buna da saygı duyabiliriz, ancak bu da "metalin yeni yıldızı" karmasından düşüyor.
bir de böyle olumsuz gibi görünen olumlu sıcak eleştiri yapayım hadi gönlünü alayım: en baba şarkıların isimlerini hayvan gibi uzun koyuyorsun, arkadaşlarıma tavsiye ederken ing 201 ödevi yapıyor gibi hissediyorum kendimi! a gunshot to the head of trepidation ne? pull harder on the strings of your martyr nedir?
bu kadar lafı ettim ama oturup paşa paşa dinleyeceğim tabi, başarılı bir insan kesinlikle, özellikle çok güzel nakarat melodisi buluyor ("devoutly wished for blinded eeeye"). bir de canlı söyleyebilse... bak yine laf soktum dur. ne diyorduk? metalin yükselen yıldızı evet. ergenliği atlatıp kendini bulması ve girdiği yeni yolda tecrübe kazanarak (uzun turneler, yorucu sahne hayatı) gücünün ve becerisinin neye yetip neye yetmediğini keşfetmesi lazım sadece.
not 1: kıskanmıyorum ben bu adamı. hiç alakası yok.
not 2: "matt arkadaşımız" ne lan allah kahretsin beni.
- bu genç yaşında alnı baya açık olan vokal. tabi bu sorunu saçlarını öne tarayarak çözmüştür.
- roadrunner records'un yaptığı 25. yıl all star sessions kayıtlarında 4 takım kaptanından biriydi. kayıt ettikleri "end" şarkısında yaptığı vokalle gelip şahsımın kalbimine oturmuştur.
sağlam herif cidden.
|