matematik ve müzik  

ilk başta alakasız gibi görülen fakat alakalı oldukları da söylenen iki kavram. "fibonacci sayıları"'ndaki diziliş ve "altın oran" gibi matematiksel ifadelerinin müzikte melodik, ritmik veya dinamik uygulamaları yapıldığı ifade edilmektedir. [haendel'in hallelujah adlı eserinde bunun uygulaması var(mış) *]
müziğin matematik eğitimine katkıda bulunduğu da öteden beri hep söylenegelmiştir ki, ufacık sabilere klasik müzik ızdırabı yaşatan ebeveynlere toplumda karşılaşıldığı bir gerçektir.

konuyla ilgili olarak "'mozart etkisi' denen olgu ile ilgili olarak mozart'ın bilgisi ya da öngörüsü var mıydı?", "mozart, vivaldi (ıtri'yi de unutmayalım) gibi adamlar matematikten anlar mıydı?.", "yanni'nin matematik ile arası nasıldı acaba?" "matematikten anlayanlar müzikten de anlar mı?" gibi sorular ardarda gelmektedir.

doğanın kendisi bir matematik düzenine sahip olduğu için* müzik içerisinde de matematiğin bulunması son derece normaldir. mozart, shubert, beethoven, vivaldigibi meşhur bestecilerin matematiği kullanmaları kaçınılmazdır, bilinçli olarak olmasa bile.

ancak! serdar ortaç, nihat doğan* gibi ünlülerimizin kullandıkları matematiğin orta iki kümeler konusuna kadar olduğunu düşünüyorum. bilemedin obeb-okek.

(bkz: armoni/@1966643)

müzik zihinde hafiften şekilsi bir şekilde algılanabiliyorsa, yani müzik parçası devam ederken zihinde çeşitli grafikler* oluşuyorsa, bu kişi matematiğe dair işçi havuz problemleri gibi sorularda da analiz ve sentez yaparken de bu fotografik hafızayı rahatlıkla kullanabilir.
değişik müzisyenlerin yaptığı müzikler karşılaştırıldığında; bazı müzikler (senfonik vs.) kompleks şekillerin ahenkli kesişimleri biçiminde (gestalt) oluşur ve kompozit yapıdaki bahsi geçen sesler bütünlüğü bu yüzden defalarca dinlenebilir. fakat tamamen lineer formda süregiden bazı şarkılar (ki akla bir sürü gelir bunlardan) ise başladığı gibi (x=1 hatta x=0) bittiği görülür ve tek dinlemeden sonra unutulup gittiği çünkü hatırda kalacak bir şekil oluşturmadığı görülür.

* müzik başlarken y=x kare grafiği, ardından sinusoidal bir süreç, parça devam ederken ara ara gelen efektlerin (matrix filminin bazı müzikleri) havada uçuşan mızraksı nesneler gibi olması, grafiğin o kısmının +sonsuza doğru uzaması vs..

santra ve futbol gibidir.

- başlıyoruz bi, ki, üç, dürt "dıp tıs dıp dıp tıs dırı dıp tıs"
+ abi baştan tane tane sayalım kaçırdım ben.

(bkz: aphex twin)

biri evrenin dilidir, diğeri ruhun gıdasıdır..böyle kallavi tanımlar yüklenen iki oluşumu da birbirinden ayırmak zordur (haa, bu kadar da politik, ucu açık bi yorum da olamazdı hani, şehir efsanesi gibi adamım valla)..

önce ben yazacağım;

(bkz: dream theater)