herşeyden önce belirtmek gerekir ki, cem davranlakaytlığıyla üstesinden gelinecek başarı değildir. en alt düzeydeki fizyolojik ihtiyaçlardan, kendini aşıp nirvanaya ulaşma potansiyeli olanların başarabileceği kendini gerçekleştirme düzeyleri arasındaki geçişlerdir(tanım). ve öyle eyçof, kantır, maryo, metiniki oyunlarında level atlamaya benzemez bu yavrularım. maslow tee o zamanlarda, kahpe feleğin insana tekme, tokat, sille girişeceğini hesap etmiş, en temel düzelde kalanlara çok ilişmemiş. onları çok işkillendirmemiştir.
bilmeyenler için, tam ve doğru bilgi vermek adına üşenmedim kalktım(yegyee), grand larousseansiklopedimi açtım. (derett! bu devirde larousse mu kaldı. vikipedi yaptım kısacık bi') bu ihtiyaçlar şöyle:
(hacı bu devirde 3.seviyeye geçmiş olan varsa bana ulaşsın. krizden milletin ağzı kokuyor, fizyolojik gereksinimlerde kaldık la! millet olarak level atlayabildiğimiz tek konu, ekmek gramajlarıyla oynayıp enflasyonu dengeleme gösterisi. haydar başlar sizi! sinirlendim gene. neyse ki konumuz bu değil. eğer o olsaydı, söyleyeceğim çok şey vardı ama. )
bu konuyla ilgili şöyle birşey okudum: "alt düzeyde bir ekmekle karnını doyurmak temel gereksinim iken, bu gereksinim yerini üst düzeyde dengeli bir beslenme alışkanlığına bırakır. üst düzeydeki gereksinimin mutlak değeri (en azından parasal karşılığı) alt düzeydekine göre daha büyüktür." vay canına dedim, ve aydınlanma çağına girdim bunu okuduğum an. öyleymiş meğersem. ben küçükkene ve de babamın zavallı maaşı açlık sınırını yeniden anlamlandırıyorkene, haberlerde milletvekillerinin maaşına zam istediklerini görmüştüm ki vakti zamanında maaşları babamın maaşının 12 katı idi. ben şimdi çözdüm olayı. meğer onlar maslowun da torpiliyle üst düzeylerdelermiş, bizmişiz gariban. fizyolojik seviyelerde sürünüyormuşuz meğer. hala daha da level atlamış değiliz özümüzde. güvenlik olayı da hadi tamam dersek, aile içi sevgi şefkat saygıyı da katarsak.. kümülatif olarak bakıldığında 6. seviyeye gelmişliğimiz var ailecenük. hey gidi hey.
geçenlerde 6 ya kadar level atlamıştım ben(yegyee). ama hayat gailesi içinde nerden nereye savrulacağın belli olmuyor ki balluşum. ne oldum değil ne olacağım diyeceksin düzgün bir türkçeyle. bugün 2.seviye civarlarında yüzüyorum mesela. ait olduğun şeylerden kurtulma özgürlüğüne kavuştuğunda, bu sefer de yeniden ait olma gereksinimi duyuyorsun.(bütün suç maslowun bu aşamada). yeniden sevgi, sevecenlik arıyorsun seviye 4'te açıkça belirtildiği gibi. öyle böyle değil, 3 level atlamışım ben. ama geriye doğru. eh bir de iş arıyorum, güvenlik gereksinimim hat safhada. ordan da 1 level düş. etti mi sana 4.
ben de diyorum, benim ayağım ne zaman burkuldu. atlamışım 4 basamak haberim yok.
ne kadar level atlarsan atla tatmin olmayı beceremeyeceksin eğer halen bu ihtiyaçlar hiyerarşisinde kendine yer alıyorsan..elindekiler ile yetinmeyi bilmen gerekiyor..yoksa mutlulukmuş, huzurmuş, hepsi yalan olur..
ama arkaplanda işleyen bir çark var, inkar edemem..dünyanın hali hazırdaki sistemine de güç veren bir çark.."para çarkı"..piramitin üstünde gözün olmasın! parayı kazanmayı ve onu yönetmeyi bil yeter..
atladığınız level biraz da kendini bir şeylere adamakla alakalı olduğu için olay her zaman basamak basamak gerçekleşmez. güvenli hissetmediğiniz bir ortamda bulunarak ait olma gereksinimini karşılamanız veya bilim insanlarının yemek yemeden, su içmeden, uyumadan gece gündüz çalışarak isimlerini dünyaya duyurmaları (kendini gerçekleştirme) böyle açıklanabilir.
