masa da masaymış ha  

çok bilinen bir edip cansever şiiri. şiirde bekar bir adamın yaşamının özeti adamın hayatından hiç bahsetmeden ustaca anlatılır. ayrıca şair, sanki biraz da sartre'nin bulantı romanında bahsettiği " nesnelerin şahitliği durumunun şiirini yazmış gibidir :

adam yaşama sevinci içinde
masaya anahtarlarını koydu
bakır kaseye çiçekleri koydu
sütünü yumurtasını koydu
pencereden gelen ışığı koydu
bisiklet sesini çıkrık sesini
ekmeğin havanın yumuşaklığını koydu
adam masaya
aklında olup bitenleri koydu
ne yapmak istiyordu hayatta
işte onu koydu
üç ker üç dokuz ederdi
adam koydu masaya dokuzu
pencere yanındaydı gökyüzü yanında
uzandı masaya sonsuzu koydu
bir bira içmek istiyordu kaç gündür
masaya biranın dökülüşünü koydu
uykusunu koydu uyanıklığını koydu
tokluğunu açlığını koydu.

masa da masaymış ha
bana mısın demedi bu kadar yüke
bir iki sallandu durdu
adam ha babam koyuyordu.

objektif bakarsan ciddi anlamda yoğun ve güzel bir şiirdir. "bir mendil niye kanar?" diye sormuş bir şairden başka türlüsü beklenmezdi zaten. ha öznel davranırsam, kendisi temel tasarım ödevim olup benden bolca (s)övgü almıştır. ama güzel şairden, güzel şiirdir vesselam.

itu mimarlık fakültesi hocalarından oruç çakmaklı'nın hemen hemen her dönem bir kaç farklı şiirle beraber öğrencilerine okuduğu; yetmeyip üzerine bir de bu şiirleri görsel olarak ifade etmelerini istediği şiirlerden bir tanesidir.

şiirdeki masanın üzerine bir büyük rakı koyup masanın üzerine konan her şeyi rakının içine koyabilir, "rakı da rakıymış ha" diyebilirsiniz. en sonunda rakıyı da masanın üzerine koyacaksınız ama en azından yükü paylaşmış olurlar.

(bkz: yenge de erik gibiymiş kütür kütür)*

adam masaya kalp kırıklıklarını koydu, gözyaşlarını koydu, mutsuzluklarını ve yeniden başlama ümidini koydu, kelimelerini koydu, pişmanlıklarını koydu, aldığı tüm hediyeleri koydu, sakladığı tüm anıları koydu sonra, söylediği iki çaydan açık olanını da benim önüme koydu, kendi tokuluğunu benim açlığımı koydu sonra da. adam koydukça ben şiiri okudum, baktı bana deli mi bu der gibi, farkında değildi çünkü koyduklarının. o koydukça ben belleğimdeki izlerini silmeye başladım koyduklarının. baktı ama devam etti koymaya. edip cansever'in dediği gibi adam masaya ha babam koyuyordu ama masa kahraman masa esat değildi, dayanamadı onca yüke, altında kaldık birlikte.