hayatımın açık ara en boktan gecesine ev sahipliği yapmıştır. yerini yurdunu siktiğiminin mekanındaki doktor olacak meymenetsiz suratlı herifin ve ne yapacaklarını birbirine sormaktan başka bi şey bilmeyen
internlerin kardeşimin ateşini düşürememisini 8 saat boyunca izledim. kantin desen yok, bekleme odasında 5 dakka otursan zatürre olursun ordan hesap et, hastanenin etrafında büfe bile yok.
39 derece ateş, düşürmek ne kadar zor olabilir lan, tam teşekküllü bir üniversite hastanesinden bahsediyoruz. tek yaptığı serum vermek ve ıslak bez koymak. ulan 10 saattir serum veriyosun yarraam, geçmiyo işte böyle anla artık. bir gün içinde 3 kere gittk. tek söyledikleri hastalığın normal seyri böyle olduğuydu. en son ateş tekrar 39a vurunca stajyer doktorun sıfatı değişti, gitti sordu hocasına mı artık kime sorduysa. hocası ondan beter, saatler boyu sik gibi bekledik orda. sabah vardiyasında gelen doktor olmasa herhalde hala yatıp stajyerin zırvalarını dinliyo olurduk. marmara üniversitesi 10 ocak 2009 cumartesi günü acildeki uzman doktor hanımdan allah razı olsun, diğer doktor geçinenlerin hastalarına da allah sabır versin diyorum, başka bir şey demiyorum.
edit: duzeltme icin ucurtmaya tesekkurler