markaya para ödemek  

marka dediğin gerçekten kaliteli ve dizaynı güzel olan şeylerdir. bir çok kişi, markanın adına para döküldüğünü zanneder fakat yanılırlar. bir çok marka kendi sektöründen kaliteli ve güvenilir olduklarını kanıtladıkları için şu an bu konumdadırlar. mesela, benim onca para harcadığım markalı eşyalar, kaliteli ve güzel dizaynı olan ve herhangi bi problem cıktığında sorunu anında halledebildiğim şeylerdir. aldığım bir t-shirt'ün yakası mı gevşedi, götürürüm aldığım mağazaya gerekli işlemi yapıp bana yenisini verirler.
ben taa amerikadan abercrombie getirtiyorum. sanki ismine mi getirtiyorum veya bu benim tikky olduğumu mu kanıtlıyor?
hayır !
abercrombie'nin dizaynlarına bayılıyorum ayrıca lacost'tan daha kaliteli kumaşlar kullanıyorlar. verdiğim parayı hak ettikleri için alıyorum.

(bkz: ucuz mal alacak kadar zengin değilim)

güven satın almaktır. sadece güven değil tutku da söz konusudur. gözünüz kör olmuşcasına bir ürünü satın almaya ve ne kadar olursa olsun ücretini ödemeye hazırsanız, marka amacına ulaşmış demektir. yani aslında durum çoğunlukla psikolojik nedenlerle alakalıdır. markaya para ödemenin birçok sebebi olabilir. ''kaliteli, ondan alıyorum. '' dense de, asıl tatmin sağlayan ve insanların umrunda olan kalite değildir, ya da kalite ilk sıralarda yer almaz. o, taş gibi, yıllardır giyiyorum dediğimiz ürünlerin maliyetleri ödediğimiz ücretin çok çok altındadır. ama marka toplumda statü belirleyici bir araç haline gelmiştir yazık ki. ucundan kıyısından bu araçtan olabildiğince faydalanmak durumunda hissediyor insanlar kendilerini ya da hissetmek durumunda bırakılıyorlar.

toplumda genelde enayi sıfatını hakeder böyle yapanlar..

ama bu sıfatı yapıştırmak yanlış ve ters bir davranıştır..

kimse parasını boşu boşuna bir şeye yatırmaya, gereksizce tüketmeye, haketmediği yere harcamaya meraklı değildir..araştırmasını yapar, incelemelerini değerlendirir ve parasını en mantıklı şekilde harcamak ister..satın aldığı eşyadan da en iyi performansı, firmasından da satış öncesi/sonrası kesintisiz ilgiyi talep eder..son kullanıcı yönünden işi etkileyen kriterler bunlardır..

firmalar ise uğraşır, didinir durur ve akıllarda yer edecek bir marka yaratmaya çalışır..bu; günümüz dünyasında çok da kolay değildir..marka yaratmak meşakkatli bir uğraş olacaktır..firmalar, hem ürettikleri ürünlerin kalitesiyle ön plana çıkmaya çalışacak, hem arka planda teknik olarak bu işe emek verecekler, hem reklamlar ile dünyaya bu işlerini tanıtacaklar ve hem de müşterilerini her daim mutlu kılacaklar..zaten böyle, başarılı bir marka olunacağının farkında olacaklar..

haliyle durum bu noktaya geldiğinde emeklerinin karşılığını alacaklar..marka oldukları için fark yaratmış olacaklar ve pahalı satılacaklar..pahalı satılacaklar çünkü günümüzün hedef kitleleri çoğunlukla kaliteyi fiyatla özdeşleştiriyorlar..belli standartları, ürünün fiyatı ile ortak platforma taşıyorlar.."heee" diyorlar, "madem ucuz, vardır bir olayı bunun"..eklerler; "ucuz etin yahnisi pek olur"

sonuçta öngörüler bu yolda ilerlediği sürece markaları yaratmış firmaların bu ürünlerini pahalıya satması kaçınılmaz olur..ama elbette bir sürü pazarlama taktiği devrededir, arka planda çalışmaktadır..fiyat farklılaştırmak mesela..kaliteli ama ucuza mal aramayı kafasına koymuşları da kendi tarafına çekmek için firmaların devreye aldığı bir taktiktir..

öte yandan dünyanın bu kurallarını suistimal edenler olur..işte onlar enayi avındadır ve onların bu tuzağına düşmemek gerekir..nitekim "markaya para ödemenin" de olumsuz bir davranış çerçevesine oturmasına neden olan onlardır..dikkat etmeliyiz, yazının başında dediğim gibi araştırmaları yoğun & nitelikli olarak ilerletmeliyiz ve hayatımızda yeri önemli olacak ürünleri satın alırken hakedeni seçmeyi öğrenmeliyiz..

bilimum kumar oyunlarında kullanılan markalar para yerine geçtiğinden, oyunun öncesinde ya da sonrasında gerçekleşen eylemdir aynı zamanda.

toplum içinde kendi sınıfını belirlemek için marka seçenler bu markayı tercih eden tüketicilerin çoğunluğunu oluşturur. popüler markaların ürünlerini kullanmak bir iletişim aracıdır. kişiler tanımadıkları insanları bu gibi iletişim araçlarıyla tanımaya çalışırlar. kime sorulursa sorulsun bunun iyi birşey olmadığını söylenecektir ama bu bir gerçektir.

bazı kişiler ise tüm ürünlerin takım olmasından hoşlanır. örneğin beko çamaşır makinesi diğer üreticilerin çamaşır makinelerinden fiyat performans açısından daha uygundur ve tüketici beko markasını seçer. eğer tüketici bu seçiminden memnun ise ve bulaşık makinesi almaya karar verdiğinde beko bulaşık makinesinden daha iyi bulaşık makineleri olmasına rağmen yine beko markasını tercih eder. artık bu tüketici için fiyat performans fazla önemli değildir.

bazı kişiler ise sürü psikolojiyle hareket eder. çoğunluk o markayı seçtiği için kendisi de o markayı seçer, fazla sorgulamaz,araştırmaz. "bir problem olduğundan tek mağdur ben olmayacağım" düşüncesi vardır. aslında çok salakçadır. ne yani topluca mağdur olunca birşey mi oluyor?

kısaca tüketicilerin çoğunluğu ihtiaçları ve bütçesi için en uygun olan ürünü değil, markayı seçerler.
(bkz: istisnalar kaideyi bozmaz)

örneğin google taş(biraz abartı oldu) üretse bile tüketecek marka aşıkları vardır.
(bkz: kendimden biliyorum)

çay ocaklarından işyerlerine servis edilen çayların bedellerini ödeme biçimidir. işyeri sahipleri misafirleri ve müşterilerine ikram için istedikleri çayların karşılığında çaycıya marka denen ,üzerinde çay bardağı resmi olan ,yuvarlak şekilli plastik nesneler verirler. markaları ise peşin olarak ,önceden, toplu biçimde çaycı esnafından satın alırlar. adet olduğu üzere markalar içilen çayın altlığına bırakılır. sıklıkla çaycı işyeri sahibine markaları eksik bıraktığı konusunda şikayetlenir, işyeri sahibi de pası çırağına atarak elemanını fırçalar.