|
|
- duyguları mantıkla öldürmeye çalışmak
ne melem bir çaresizliktir,
yitirmişliktir...
- beyin ile yürek arasındaki mesafenin bir türlü ayrılamaması durumudur ne kadar uzak olurlarsa o kadar iyidir kanımca zira ikisininde hayat boyu üstlendiği işlevler farklı sonuçları doğurabiliyor.
- sonunda antidepresanlara muhtaçlık.
(lolla, 21.03.2008 23:59)
- mantıkla hareket eden insan, varolan duygularından haberdar olup bunları hakkıyla da yönetebilir. mantıklı birinden bahsediyorsak eğer, kişiden bu beklenir. mantık mı duygu mu diye ikileme düşme yersizdir. fakat mantık diyen insan sanki duygu düşmanıymış gibi görülür, bilinir. duygularından kaçmak mantıklı insan işi değildir. işte duygu düşmanına yakın olan, korkak kaçaktır, o. düşman ise içimizde. aramaya gerek yok.
- alkol ile diğer bir takım keyif vericiler karıştırıldığında insanı en çok yoran, en kasan, uykusuz gece sebebi...
(bkz: yalan dostum aşk diye bir şey yok)
(bkz: aşk için ölmeli aşk o zaman aşk)
- her zaman olduğu gibi maalesef yine duygunun ağır basmasıyla sonuçlanır.
- içinden çıkılmalı.
aşk konusunda duygunun esiri olunacak, diğer tüm konularda mantığın.
en ideali bu gibi görünüyor.
- (bkz: çelişki)
|
