|
|
- bu tarzana ait heykeller manisanın dört bir yanını süslemektedir.
- gerçek adı ahmet bedevidir.kendi halinde olan manisayı yeşillendirmek için birçok çaba harcamış insandır.manisa halkı tarafından çok sevilir.zamanında fakat bu tarih eski değildir babamlar tanıyor,şortla dolaşan çıplak ayaklı sakallı biridir,dağa 5 dk.da çıktığı söyleniyor,ağaçlara çıkan zarar verenlere bağırdığı söylenir,spil dağında bir kulübesi bulunuyor.burdan bayram ve seyranlarda toğp atılıyor.manisa da birçok heykeli her evde resmi bulunur.çok ii biri olarak tanınır anlatılır öldüğü zaman manisa halkını yasa boğmuş ve tören yapılmıştır.manisa yeşilini tarzanına borçludur.
- ellerinde 50'şer kiloluk bidonlarla spilden aşağı koşarak inen şahıs. mezarı da manisa'da bulunan, arabistan'dan buraya gelen gazi. vestel manisaspor taraftar grubundakilerin herbirine de böyle hitap edilir.
- aslen iranlı bu şahıs neden manisaya gelip yerleştiği bilinmiyor ama yerleşmiş işte zamanın valisi ile görüşüp cezaevindeki mahkumlara dagda ağaç diktiren, yeşili seven ve koruyan bir şahıs. bir de bu adam yaz kış sadece şortla gezermiş.
- 1994 yılında çekilmiş başrolünü talat bulut'un oynadığı güzel bir film. ayrıca filmde anlatıldığına göre ahmet bedevi o kadar mütevazidir ki, manisa'ya yerleştiğinde herkes'' istiklal madalyasıyla dolaş, sen kurtuluş savaşı gazisisin, daha kolay iş bulursun '' diye nasihatler verdikten sonra madalyasını bir daha takmamak üzere üstünden çıkartır.
- talat bulut'un rolünün hakkını verdiği ve senaryo açısından da çok başarılı bulduğum film. bu arada adam gerçekten de tarzan gibi yarıçıplak dolaşıyormuş.
filmde, küçük bir çocuk ile manisa tarzanı arasında, ormanda geçen ve etkileyici bir diyalog var:
-sen üşümüyor musun peki böyle bir halde?
-insan evinde üşür mü hiç?..
- "iş ağaç dikmekte değil,ona bakmakta" sözünü söyleyen kişi.
manisa eski kabristan girişinde ilk mezar onunkidir.kabristana giden her manisalı yeşil bir şehirde yaşadıkları için sevdiklerinden önce ona dua eder.
- asıl adı ahmet bedevi, 1899 bağdat doğumludur.
"işgal orduları geri çekilirken pek çok şey gibi manisa'yı da yakar, yıkarlar. kenti özgürlüğüne kavuşturan türk ordusunda bulunan kerkük türklerinden “ahmet bedevi” adlı asker öylesine tutkundur ki doğaya; savaş bitiminde manisa'da kalır. ağaç dikmeyi, yeşili korumayı uğraş edinir kendisine. manisa onun diktiği ağaçlar sayesinde yağmura ve gölgeliğe kavuşur.
manisa tarzanı'nın istiklal madalyasına sahip olunduğu pek bilinmez gerçi siyah bir şortun dışında üstüne pek bir şey giymediğinden, madalyasını takacağı ne bir ceketi ne de bir gömleği vardır zaten." ( bu kısım sunay akın'a ait)
komşum küçükken görmüş kendisini hatta dayak bile yemiş, meyva yerken ağacın dalını kırdığı için.
(görsel: manisa tarzanı/35639)
(görsel: manisa tarzanı/35640)
|
