|
|
- (18 mart 1842, paris – 9 eylül 1898, valuins)
simgeci şiir 'in kurucu ve temsilcilerinden ünlü fransız şair. edgar allan poe ‘nun şiirlerini fransızca ‘ya çevirmesiyle de tanınır.
mallarme, gerçekliğin ötesinde yalnızca hiçlik olduğunu, ama kusursuz biçimlerin özünün ancak bu hiçlikte bulunabileceği sonucuna varır. ona göre şairin görevi bu özü algılamak ve ona kesin bir biçim kazandırmaktır. böylece şair varolan gerçeği betimleyip şiire aktarmakla yetinen bir manzume yazarı olmaktan çıkacak, her şeyi yoktan var eden gerçek bir tanrı olacak ve kendi deyişiyle, “var olan bütün buketlerde eksik olan ideal çiçeği okura sunacak ..” tı. ama nesnelerin özüne biçim vermek, yani gerçek bir çiçeği betimlemekten çok, çiçeksellik kavramını yaratmak, dilin bütün kaynaklarını büyük bir incelikle ve bütün karmaşıklığıyla kullanmayı gerektiriyordu. mallarme yaşamının geri kalan bölümünü bu kavramı uygulamaya adadı, ancak bu savını gerçekleştirmek üzere başladığı iki kitap da yarım kaldı.
charles baudelaire, edgar allen poe, richard wagner, theophile gautier ve paul verlaine hakkında ağıtlar yazmıştır.(sisyphus, 01.02.2007 20:14 ~ 23.02.2007 03:45)
- eksik bıraktığı şiir diliyle, savurur okuru. okur tamamlar boşlukları. çok ilginç bir şair bence.
- çok farklı ve güçlü bir üslubu olan simgeci şair.
çocuk yaşta annesini ve kız kardeşini kaybeden mallarme'nin yakasından ölüm bu kadarla düşmeyecek, sekiz yaşındaki oğlu anatole'yi de kendisinden alacaktır. bu ölüm üzerine mallarme "a tomb for anatole" şiirini yazacaktır. öte yandan çektiği tüm acılara rağmen öğrencileriyle çok iyi anlaşan eğlenceli bir ingilizce öğretmeni olabilmesi onun gücünü ortaya koymaktadır. ayrıca salı günleri düzenlediği edebi toplantılarla birçok genç sanatçıya ilham vermiştir.
farklı fikirlerin adamıdır mallarme. örneğin okunmayıp sadece oyun olarak sunulacak evrensel bir kitabın (le livre) hayalini kurmuştur ama bu düşüncesini gerçekleştirememiştir. bunun en önemli nedenlerinden biri kendisinin 1870-1880 yıllarında bir "yazamama krizi"ne yakalanmasıdır.
şiirlerine yakından bakacak olursak, "saint" şiirinde tarihsel olanın yokluğuna vurgu yapmaktadır. yenilik fikrini, tarihsel olanla karşılaştırarak sunmakta, bunun içinse metaforları kullanmaktadır. tarihsel olanı eski bir keman, yeni ve ideal müziğiyse hayali bir harp simgelemektedir. bununla aslında kendi idealizmini yansıtmaktadır.
"the tomb of edgar poe" şiirinde poe'yu, onu sürekli sarhoş olup saçma fantaziler hakkında yazmakla suçlayanlara karşı savunmaktadır. mallarme'ye göre bu eleştirmenler çok başlı mitolojik bir yılan gibidir. şairin seçtiği yaşam için eleştirilmesi yerine eserlerine yoğunlaşılması gerektiğini vurgulayan mallarme, bu yapılamazsa en azından ortadaki haksızlıkların yazdığı bu kelimelerle belgelendiğini söylemektedir.
- şairlerin prensi diye adlandırılırmış.
|
