maymuna benzeyen kardeşi dewey, askeri okulda okuyan francis, ve psikopat ağabeyi ile, tam bir kabus olan annesi ile, malcolmun kendisi çok itici olmasina rağmen seyretmeye değer, eğlenceli dizi.
anne karakterine taptığım dizi. bir bölümde bozulan arabaya bağırarak çalıştırmıştır. çocuklardan da dewey en komiği bana göre. bölüm başında aileden kopup bölümün sonunda farkedilmeden geri dödüğü bölümlerde koparıyor
oldukça başarılı bir dizidir.izlerken gülmekten kopmuşluğum vardır.aile bireylerinin karakterleri ayrı ayrı faciadır.malcolm a göre oldukça gerzek olan kardeşleri, malcolm u delirten annesi ve aralarında geçen dialoglar izlenmeye değerdir.
kontrol manyağı bir kadının elindeki çeşitli yaş gruplarına mensup erkekleri alaşağı eden, her bölümde bir şekilde kadının akıllı, cesur, çekici ve korkunç olduğunu gözler önüne seren; ancak her şeye rağmen insanın kendine yapıştıran izlemeye zorlayan, kıran geçiren harikulade bir dizi. yine de zaman zaman yapımcı veya yönetmeninin veyahut hiç olmazsa senaristin kadınsı ağırlıklara sahip bir varlık olduğunu düşünmekten alamam kendimi.
son bölümü salı günü yayınlanan dizidir.. tam olarak izlemedim ama malcolm harvard ı kazanmıştır..ama onu üniversite okumadan da çok zengin edecek bir iş teklifi almıştır ama anne karakteri olan lois buna izin vermez ve malcolm harvard a gider ama burs olayların da bir karışıklık olur ve hem okur hemde harvard da hademelik yapmak zorunda kalır..ve benim en sevdiğim karakter resee ise lois in şişman arkadaşının yanına taşınır ve oda kendi liselerin de hademelik yapmaya başlar..kısacası cok severek izlediğim dizim bitti ve beni çok üzerek bitti.
(bkz: biten dizinin ardından ağlamak)
(bkz: keşke bitmeseydi laa)
(bkz: küçük ev bugün çok acıklı)
20 şubat 2007 salı, cnbc-e'de yayınlan büyük finali ile son bulmuş en sevdiğim dizilerimden biridir.
dizilerimden diyorum çünkü altı yıldır bende öyle samimiyet oluşturmuşki farkında olmadan sahiplenmişim, özümlemişim, şimdi anlıyorum.
sanki aileden biri olmuş çıkmışlar, bunca yıldır onca sinir stresin arasında tebessüm ettirmiş yüzümüzü güldürmüşler.
evet , efsane sona ermiş, bir daha izleyemeyecek olmanın burukluğu içimi sarmıştır.
keşke malcolm eşşek kadar olmasaydı, çizgi filmlerdeki gibi hiç büyümeseydide dizi de devam etseydi.
salı günleri yorgun argın işten eve döndüğümde, çocuksu bir neşeyle başlamasını beklediğim arıza aile , malcolm, hal, lois, reese, dewey, francis , sizi çok özleyeceğim.
bugün izlediğim son bölümüyle içimden birşeyler almış dizi...
-- spoiler içeriyo ne olur ne olmaz --
hep özendiğim malcolm'un eşek kadar olması ve harvard, reese'in bile kendine bir hayat kurabilmesi, son sahnede dewey ve jamie arasındaki kardeşlik, yoldaki 6.çocuk, francis'in hayallerindeki iş... evet, sürekli güldüren dizi son sahneleriyle beni ağlattı bugün...
söz konusu diyalog bulunmuş ve çevirilmiştir. "izlerim ben" diyorsanız mutlaka bölümü izleyin ama okumayı isteyenler, buyrun:
bütün aile baştan aşağı boka bulanmış, temizlenmeya çalışırken,
malcolm: biliyor musunuz, mutluyum. bu uyuyor, hayatım şu an tam hissettiğim gibi görünüyor. (annesine hitaben) bana nasıl böyle ihanet edebilirsin?
lois*:çünkü o işi alacaktın ve hayatını bir kenara atmana izin vermeyeceğiz.
malcolm: zengin olmak, nasıl hayatımı bir kenara atmak oluyor ki?
lois: çünkü bu senin yaşaman gereken hayat değil! yaşaman gereken hayatta harvard'a gidecek ve verecekleri tüm bursları kazanacaksın. döneminin birincisi olarak mezun olup kamu yararına savcı ya da bir kurumun yöneticisi çalışmaya başlayacak, ardından orta çapta bir eyaletin valisi ve sonrasında da başkan olacaksın.
malcolm: a, gerçekten mi? peki benim vergi kesintileri ve sermaye gelirleri hakkındaki duruşuma da karar verdiniz mi bari? peki dış politika hedeflerim ne olacak?!
lois: bunlar önemli değil; önemli olan senin, o konumda olup bizim durumumuzdaki insanları bugüne kadar umursamış tek insan olacağın. binlerce yıldır kısa çubuğu çekiyoruz ve ben, kendi adıma, bundan bıktım artık. yani, başkan oluyorsun bayım ve bu da son sözüm.
malcolm: hiç aklınıza, bu işi alıp, gerçekten zengin olduktan sonra başkan olmaya çalışabileceğim gelmedi mi?
lois: elbette geldi. tersine karar verdik.
malcolm: ne?!
lois: çünkü sonrasında iyi bir başkan olmazdın. yeteri kadar sürünmemiş olurdun.
malcolm: ben bütün hayatım boyunca süründüm.
lois: üzgünüm, bu yeterli değil. fakir olmanın ve çok çalışmanın nasıl bir şey olduğunu biliyorsun. şimdiyse yerleri süpürüp, kıçını yırtarak çevrendeki çocukların iki katını başarmayı öğreneceksin. yine de hiç bir şey ifade etmeyecek ve seni hor görecekler. seni sevmelerini deli gibi isteyeceksin ama sevmeyecekler ve bu kalbini kıracak. ama bu durum yüreğini büyütüp gözlerini açacak ve sonunda, hayatta dünyadaki en zeki insan olduğunu kanıtlamaktan daha fazlası olduğunu farkedeceksin. üzgünüm malcolm, ama kolay yoldan gitmiyorsun. eğlenip zengin olmayacak; lüks bir hayat yaşamayacaksın. onu dewey yapacak.
dewey: gerçekten mi?
malcolm: bu inanılmaz; benden ciddi ciddi başkan olmamı bekliyorsunuz. hayır, hayır, üzgünüm. siz benden, amerika birleşik devletleri tarihinin en büyük başkanlarından bir olmamı bekliyorsunuz.
lois: gözlerimin içine bak ve bana bunu yapamayacağını söyle.
