makinacı insan okula gerçekten mühendis olmak için gelmişse,önününde yığılı duran sınırsız alanlardan hangisine atlaması gerektiğine kafa patlatır.araştıran bir makina mühendisi olarak türkiye'de ayda binlerce dolar kazanmayacağını bilir.bu nedenle son sınıfta iş bulma sıkıntısına düşer, düşündüğü sadece iş bulmak olur bir ara.okuldayken de rahat etmediğinden, ne zaman huzura kavuşacağını düşünür,çıkış yolu bulamaz.okuldan ot gibi mezun olmayalım diyerek,çeşitli atraksiyonlara girişir.cv'ye yazacak türden şeyler olmaz bunlar çoğu zaman.bu nedenle hayatımı boşa mı harcadım diye bir düşünceye dalar bu seferde.en sonunda çareyi kendini anlayan ve kendine benzeyen makinacı tayfasıyla, keyifli bir sohbete vermekte bulur.hayatını diğer bütün olumsuzlukları unutmaya çalışarak, hep dost meclisinde, güle oynaya geçirme kararı alır.dostlarına sıkı sıkıya sarılır.
eğer bu makinacımız sosyal bir kelebek, ya da barlardan kız tavlamayı bilen bir adam değilse ve bir kızla münasebete girmek için sosyal ortamlarının uyuşmasını en azından tanışmayı bekliyorsa "ulan ben ne zaman nasıl karılı kızlı ortama giricem de seviyeli bir ilişkim olucak" diye düşünür. şimdi okulda kız yok. okuldan sonra askerlik gene kız yok. asker bitti işe girdim ulan fabrika ortamı gene tanışacak bi kız yok. hep bunu düşünür yukarıda tasvir ettiğim özelliklerdeki makinacı.
makinacı adam hassas adamdır, ödevlerden, quizlerden, vizelerden, raporlardan baymıştır; öle coşiym, uçiym demez; huzur ister, kendini ortaköyde bir kahvede denize mal mal bakarken hayal eder. ilerde ayda binlerce dolar kazanacağı günleri düşünür. "beşiktaşa çay içmeye mi, yoksa taksime bira içmeye mi gitsem" diye düşünür. en çok düşünen adam ise jellicle ustadır, zira kendisi conconlar mesire yerinin filozofudur.
edit:girinin orijinali 2005 senesinden yayınlanmış olup başlık makinacın düşündükleri olduğu için buraya taşınmıştır.
