maeve binchy  

şu ana kadar yalnız kadınlar sokağı,italyanca aşk başkadır,geri döneceksin ve son olarak aşk mutfakta pişer adlı kitapları yazan irlandalı yazar.

yeni kitabı hayatın ta kendisi lokantası piyasaya sürülmüş yazar.ing adı quentins olup bütün romanlarında geçen (geri döneceksin hariç) restoranı anlatmaktadır.diğer kitaplarındaki karakterleri burda da görmek mümkün

kitapları dublin de geçer ve her kitabında ortak bir karakter veya ortak bir yer bulursunuz.ordan burdan hepsini bir yerde mutlaka çakıştırır.

başta kitalarını büyük bir zevkle okuduğum sonrasında bütün kitaplarının birbirine benzediğini farkedip okumaktan vazgeçtiğim yazar.kitaplarında yıllarca kendini çocuklarına ve kocasına adamış olan kadın aldatılır sonra da iş hayatına atılıp çok başarılı olur.

kitaplarındaki öyküler gerçekten birbirine benzemekle beraber yine de herseferinde okurken kendimi kaptırıp romanlarını bi iki gün içinde bitirdiğim irlandalı yazar. dublin'e ve irlanda'ya gitmek istememin en büyük sebebi.

kitaplarının çoğunun orijinal adları, bizimkilerin yakıştırdıklarından epey farklıdır.

kendimi yalnız ve kötü hissettiğimde beni sımsıkı sardığına inandığım, gerçek dünyanın tüm duygularından oluşan bir sofra hazırlayıp kendini kötü hisseden bir bedeni ve ruhu teselli edebilen yazarımızdır.

tüm içtenliği, samimiyeti ve duygusallığıyla tüm yüreklere insanca akan arkadaş. aslında seni sana anlatan bir yazar.

herkesin yaşadığı bunalımlı günler vardır. yanlış anlaşılırız çoğu zaman çünkü kontrol edemeyiz kendimizi. ifadelerimiz, davranışlarımız bizi yansıtmaz. belki de o anlarda bizi anlayan, sessizce dinleyen nadir yazarlarımızdandır. gözyaşını, umudunu, hayal kırıklığını, pişmanliğını, sevgini, arkadaşlığını anlayacak bir kişiye ihtiyaç duyarsın. işte bu sahnede seni odana kilitleyen kişidir maeve binchy. ne olduğunu anlamazsın. uzanmışsındır yatağına, kendin teslim olmuşsundur tüm inançlarınla. daha ilk kelimeler bağlar seni. kopamazsın. en çok da birçok kişi tarafından yüz çevrilen o basit, seni anlatan dili dokunur. anlarsın acının çözümünün ilacı ondadır.

benim de elimden tuttu bir gün. ağlıyorken hem de. gözümde akan yaş yoktu, kurumuştu her şey. yaşam da. unutamam o günü.

önce beni bir sokağa götürdü. kendi koymuş sokağın adını: "yalnız kadınlar sokağı"... dedim çözdü binchy benim şu andaki halimi. hiç tereddüt etmeden girdim sokağa. aslında giren ben değildim, duygularımdı. "kadın"ı anlattı bana. "kadın olma"nın gizemini. dostluğun ve tuzakların yollarını gösterdi sokakta. ben ne yaptım: tabii ki girdim....

akşam olmak üzereydi... düşlerimle yolculuğa çıkmışım, o ise yanımda. baktım gece çöküyor, caddenin sonundayız. haykırdı birden: sunflower, "italyanca aşk başkadır". nerden biliyordu benim dublin'de mountainview koleji'nde italyanca kursuna gittiğimi. sesimi çıkarmadım tabii. meğer öğretmenim binchymiş. ders başladığında anladım...hayal kırıklıklarıma ilaç etkisi yaptı oradaki sınıf ortamı, dostluk ve paylaşma duygusu. herkesin bir düşü vardı sınıfta... birbirimizin düşlerini paylaştık sessizce.

sabah olunca irlanda'yı tanıttı bana. iki tane arkadaşım oldu: biri benim aşina olduğum normal bir ailedendi diğeri ise çok farklıydı. birkaç anne ve babayla sohbet ettim orada. giderken arkadan bir ses geldi: "geri döneceksin!" . bir baktım gene binchy...

evine gittik. "aşk"ı anlatmaya başladı. durdurmak istedim, hatırlamak istemedim yaşadıklarımı, olmadı. nasıl oldu olmadı. sakinleştirdi beni. "aşk mutfakta pişer" deyip beni dinledi benden. hiç konuşmadı. ( bu bölüm bende saklı)

mevsimlerin psikolojimdeki etkisini sordu. önemli dedim. "ateş böceklerinin mevsimi" ni okumamı tavsiye etti. sıcacıktı ses tonu, gülümsüyordu sözcükleri.

bu yolculuk çok güzeldi ama yorulmaya başladığımı hissettim. acıkmıştım da. dublin'deki quentis lokantasına gittik birlikte. en güzel yemekler ve dostluklar oradaymış. patrick'le tanıştım. binchy'e 'brenda' diye seslendi. şaşırdım. yanlış mı duymuştum? ama hayır... arkadaşları da geldi kahkalarıyla: "hayatın ta kendisi lokantası"nda binchy'nin rolü bu diyerek. anladım tabii ki. her müşterinin bir öyküsü varmış lokantada. artık benim de bir öyküm oldu yemek yediğim masada.

gene gece oldu. ne çok yıldız vardı gökyüzünde. yağmur çisildedi içime. rahatladım. "yağmurlu ve yıldızlı bir gece" dedi binchy arkamdan bana sarılarak. evet dedim. kim bilir nelere gebe bu güzel gece?...

ondan ayrıldım. gideceği çok yer varmış. gitme diyemedim. bencilce bir hareket olurdu. yüreğimle yüreğini öptüm. hadi hadi iyisin sen dedi...

edit: dün mesajla tanıştığım ascella (bkz: ascella) nick'ine sahip arkadaşımın bana verdiği enerjiyle yazılmıştır.

web kaynakları :
http://www.maevebinchy.com
http://www.dk.com.tr/...

edit: yazarımızın hayatını ve kitaplarını daha yakından tanımak isteyen arkadaşlar için.

buket uzuner'in irlanda şubesi.

bütün kitapları birbirine benzer. hepsinde çok yakışıklı erkek, güzel kadın, zeka seviyesi düşük bir insan olur. yakışıklı adam her zaman kötü karakterlidir ve güzel kadını aldatır. bütün öyküler dublin de doğal ortamlar yoğun olmakla beraber geçer. okuyucu kitabı okurken kitabın sonunu kafasından doğru bir şekilde kestirebilir.

bütün kitaplarını gordon snell'e yani kocasına ithaf etmiş, son olarak aslında ilk kitabı olan 'bir dilek tut benim için' doğan kitaptan yayımlanan irlandalı yazar

türkçe'ye çevrilen tüm kitaplarını yüzümde tebessümle okuduğum, bundan sonra çıkacakları ise sabırsızlıkla beklediğim yazar.
bir kitabında garson olarak bahsettiği herhangi birini, bir sonrakinin konusu yapması, hayatı, aşkı, ölümü yaşadığımız şekilde bize anlatması, ağdasız dili, basit betimlemeleri ile, hayatın içinden yazılar yazan. ruhumu dinlendiren, keşke bunları ben yazsaydım dedirten.
tüm kitaplarını okuduğunuzda içinizde bir irlanda soy ağacı haritası çıkarma isteği geliyor. orda yaşayan herkesi tanıyormuşum gibi. sanki brennan benim kuzennimmiş gibi geliyor bazen ya da bir öğlen yemeğini quentin'in lokantasonda yemek istiyorum.

(bkz: the lilac bus)

kitapları bunalıma,can sıkıntısına birebirdir.ilaç niyetine okurum,okudukça ''ben dublin'e gidicem anasını satim'' tribine girerim.

oldukça sürükleyicidir hikayeler,elinizden bırakmak istemezsiniz.ilk italyanca aşk başkadır ı okudum,sonra bağımlılık yaptı.

kitaplarını mümkünse bir günde bitirmenizi tavsiye ederim ki ben hep öyle yapmaktayım.çünkü romanlardaki karakter sayısının fazla olması ''ulan bu kimdi yaa'' diyerek önceki sayfaları karıştırma zahmetine girmenize sebep olur.birçok kitabında karakterler aynıdır fakat tüm o kitapları arka arkaya okumuyorsanız unutuyorsunuz.

lise dönemimde bütün kitaplarını okuduğum sonradan "büyüdüğüm" ve artık okumaktan vazgeçtiğim irlandlı yazar.bir zamanlar en sevdiğim yazar olması enteresan.(bkz: insan değişiyor)

betimlemeleri oldukça kuvvetli, hikaye akışı güzel, insanda hoş duygular uyandıran kadın ve hayat ağırlıklı konular işleyen irlandalı yazar.

aynı zamanda bu tatlı kadın tüm kitaplarını "biricik gordon'unuma "diyerek eşine ithaf eder.

kitapları o kadar boştur ki ancak hiçbir şeye doğru dürüst yoğunlaşılamayacak kadar kadar kafanın dolu olduğu anlarda kafayı dağıtmak için okunabilir ve bir süre sonra da ne yazdığı tamamen unutulur. ayrıca kızlar arasında sevgilisi tarafından terk edilen arkadaşlarına, "al bi boka benzemiyo ama bu kafayla anca bunu okursun hem de zaman geçer salak salak ağlayacağına" diyerek önerilir.