ruhlarda hiçbir sızı yok'u ortaya çıkarmıştır daha ne olsundur.
pencereyi kapattı, istanbul'a baktı. yaşadıgı bir sey wardı onları ayıran.. mavinin ve morun bütün tonlarını gördügünü sandı, sonra kendine böyle bir şeyin olmadıgını ispatladı.
ruhlarda hiç bir sızı yok.
tek soru kalplerde;
hiç kimseyi üzmeden nasıl hata yapıldı?
bir hatanın izi aklında,
sonunda ikisini de sarsan birşey yüzyüze olunca
bir çizgi koydu yaşamına
bir nokta yaşadıklarına
ve bir ünlem aradı sonra..
sonra, sonra, sonra
günlerce unuttugu bir insana..
hiç kimseyi üzmeden yaşanılan yaşanıldı.
yalnız kalmaktan degil yalnız olmaktan kork sen!