mıy  

yevgeni zamyatin'in totaliter rejimleri anlattığı, george orwell'in 1984 adlı eserinin atası kabul edilen, güzide eser.

garip bir boris vian üslubu ile yazılmış, matematiksel düzen ile totaliter rejim bağlantısının inanılmaz ortaya konduğu, orwell'in esinlendiği, yer yer çaldığı, ilginç kitap

insanların doğası gereği olan taleplerini yok etmek için uygulanan beyin operasyonlarından bahseden ilginç bir yevgeni zamyatin eseri.

itü kütüphanesinden alınıp okunabilecek roman, anti-ütopya*.
1984 adlı romanı orwell nerdeyse tamamen burdan yazmış diyorlar, ben diyenlerin yalancısıyım*
kitaptan bir kaç alıntı :
"en son devrim yoktur. nasıl en son sayı yoksa, en son devrim de yoktur."
"dilin hızı, her zaman düşüncenin hızından birkaç dakika daha yavaş olmalı ve hiçbir zaman bunun tersi olmamalıdır"
"dünyayı açlık ve sevgi yönetir"
"mutluluk kesrinin pay ve paydalarının neşe ve kıskançlık olduğu hepimizce açık değil mi?"
"insanda düş gücünü yokedecek bir yol bulmadıkça kazanamazsınız"
"orjinal olmak diğerlerinden farklı olmak dolayısıyla da eşitliği bozmaktır"

çoğu kitabın çıkış kaynağı yevgeni zamyatin romanı. türkçe adı biz dir.

devrim şarkıları dinleyerek okunduğunda etkisinin %60 oranında arttığı tarafımca saptanan anti-ütopya.

özellikle fonda ay carmela varken okumak hassas bünyeleri sosyalizmden soğutmak için birebirdir.

sscb öyle ürkmüştür ki bu kitaptan, zamyatin'in 1921'de yazdığı kitap, ancak 1988'de o topraklarda yayınlanmıştır.

kitapta neredeyse tüm betimlemeler, anlatımlar matematiksel terimlerle ifade ediliyor. tamamıyla kübik bir dünyada yaşadığınızı düşünün, aynen öyle. kadınlar elbiselerinin kırışıklıklarını değil, açılarını düzeltiyorlar. duyguların ve bireyin yok sayıldığı, mantık ve matematikle yönetilen dünyanın içinde dolaşırken “ursula burayı kapmış, george bunu kullanmış, aldous buradan esinlenmiş olabilir” diye içinizden geçirirken yanında garnitür olarak da “o zaman neden en az bilinen kitap, diğerlerini içinden çıkarmış kitap.” diye düşünüyorsunuz. yazar abi hayatı boyunca her şeye muhalefet olmuş, bu yüzden de oldukça yalnız kalmış biri. dedelerimizin mirasını sürdürüyor olabiliriz.

versus yayınları tarafından haziran 2009'da tekrar basılmış olan kitap.

insandan salt bir sayıya dönüşülen, taylor'un yüceltildiği, insan ile makine arasında neredeyse farkın minimuma indiği bir dünya kurmuş bize zamyatin. mutluluğun ancak özgürlüğü bertaraf ederek elde edileceğine inananların dünyası. özgürlük sıfırsa mutluluk sonsuz, özgürlüğe yaklaşıldıkça mutlululuktan uzaklaşılan bir evren. enteresan!

ama mümkünse, yaşamınız ters düz giderkene tekilleşme* gibi bir kitap üzerine bunu okumayın. birey olmanın bu kadar yüceltildiği iki kitap ardından, şahsım içinde bulunduğu durum ile ilgili, 'amaan bunlarla ne uğraşıcam, hepsi geçer gider' gibi vurdumduymaz bir tavır takınıp, akşam evine kapanma, gittikçe daha asosyal olma gibi yöntem icat etmiştir kendine. makul gibi gelmedi bana ama hadi hayırlısı.