"müzikal terapi" kapsamına girecek müziklerin türü en nihayetinde yavaş, uyku getirecek ya da ne bileyim mıy mıy melodisi olan müzikler değildir..bu tanım, ilk başta, öyle bi imaj bırakmış olsa da terapiyi, kişinin haline göre değerlendirerek yorumlamak lazım..ondan dolayıdır ki; bu kişi halleri, günden güne, andan ana, zevk ve renklere bağlı bi değişken olduğundan dolayı bu içeriğe sahip müzikler de sabit bir eksen etrafındaki sanatçı ya da gruplardan meydana gelmez..ama yine de belli bi standartı getirmemiz gerek gibi geliyor bana..
madem betimlemede "terapi" kelimesini seçtik, o zaman anlam itibariyle çok açılmayalım, boyumuzu geçecek yerlere yüzmeyelim..kendi terapime uygun olanlardan bi kaç örnek sunayım;
experimental yavaş; (bkz:
múm)
electronic hızlı; (bkz:
röyksopp) (bkz:
daft punk)
idm genel; (bkz:
board of canada)
alternative; (bkz:
beirut)
post-rock; (bkz:
mogwai)
chill out /
downtempo; (bkz:
bonobo)
chill out /
electronica; (bkz:
quantic)
ambient; (bkz:
sigur rós)
sonuçta tüm bu yukarıda saydıklarım dinlenecek, ortak bi paydada bi şeyler yakalanmaya çalışılacak olursa ne demek istediğim daha iyi anlaşılacak gibi..
