kelime manası itibariyle ödünç, eğreti gibi anlamlara gelse de, kullanımda takma isim olarak anlaşılmalıdır. nesirle iştigal eden yazar taifesinin gerçek isimlerini kullanmadan yazdıkları eserlere müellif adı koymak için başvurdukları bir yöntemdir. en bariz öreneklerinden olarak, fehmi koru'nun "taha kıvanç" ve peyami safa'nın "server bedi" müstear isimlerinden bahsedilebilir. ayrıca şairlerin kullandıkları takma isimlere de mahlas denir. fatih sultan mehmed'in avni ve kanuni sultan süleyman han'ın muhibbi mahlaslarıyla şiirler kalem aldıkları, divanlar oluşturdukları bilinmektedir.
nabza göre şerbetin edebi versiyonu. osmanlı nın gelişmiş dönemlerinde fantezi olarak kullanılırdı. son dönemlerinde ise arkasına saklanılan bir duvar, perde vb. yerine geçmiştir ve cumhuriyet döneminde de bu görevi yerine getirmektedir. özellikle düşünce, fikir özgürlüğünün sınırlı olduğu dönemlerde işlevlik kazanmıştır. bugün, o veya bu nedenle hala kullanılmaktadır.
müstear ad ta bildiğimiz nick anlamına geliyor. yurttaşlık dersinde çıkıyor karşımıza.. lakaptan farklı olarak müstear adı kişinin kendisi belirliyor lakapta ise başkası veriyor ismi.
