mükemmel insanın mükemmelliğini ifade etmesi  

farzedelim ki, dünyanın herhangi bir yerinde, mesela seyşel adalarında , mükemmel bir insan yaşıyor. bütün her şeyi bütün insanlardan daha iyi bilen ve yapan bu insanın, gerçekten de dünyada bir eşi ve benzeri daha yok.

ancak bu insanın kendi mükemmelliğini ifade ettiğini düşünürsek, o dakikadan itibaren mütevazılık puanı kırılmış oluyor, ve artık en mükemmel insan olamıyor.mütevazı değil artık çünkü.

peki mükemmelliğini ifade etmediğini farzedelim.bu durumda da , kendisi mükemmelliğinden ödün vermemek mükemmelliğini ifade edemeyen insan durumuna düşüyor.ama mükemmel bir yaratık için herhangi bir şeyi 'yapamamak' onun mükemmelliğine gölge düşürmez mi ?

ya toplumun mütevazı konusundaki anlayışında bir yanlışlık var, ya da mütevazılık denilen şey, yeterince kendine güveni olmayanların sığındığı bir limanda öte bir fazilet değil.

aynı minvalde; yalancının, yalan söylediğini itiraf ettiğini düşünebilir, paradoksal evrende salınabiliriz.

(bkz: şimdi yalan söylüyorum)

-ben bölümümü birincilikle bitirmiş, ayrıca türkiye nin en ünlü 3 şirketinde staj yapmış ve beton teknolojisi üzerinde tezlere sahip yeni mezun bir mühendisim. beni bu yüzden işe almalısınız.
+harbiden doğru söylüyor abi. çok kral çocuktur memet.
*biz size haber vereceğiz. başarılarınızın devamını diliyor, bizden ahber bekle... kral çocuk mu? sen kimsin ya? nasıl girdin bu odaya?
+ben girerim. çocuğu işe al, hasta etme. ver bakayım kalemi. yazıyomu bu? hoh... harrkk... tuaa... hah yazıyomuş. aldım ben bunu. hadi eyvallah.
*ama... allahım bu nasıl bir şirket? yaşasın sosyalizm falan oldum yanee...

(bkz: benim kadar mütevazı insan hiçbir yerde yok)

mükemmellik gibi kısmen göreceli bir kavram paradoxunda hulya avşar'ın dünyanın en zeki, en güzel, en şöyle , en böyle en'leriyle "bayan mükemmel" mesajlarıyla egosunu şişirdiği, aymazlar bir karış açık ağızlarıyla izlerken, ayanların karşısında komik duruma düştüğünün farkında olmadan yıllarca yürüttüğü reklam kampanyası

bir insanın mükemmelliğini ifade etmemesi gerektiği, mükemmel olmayan insanların sahip olduğu 'kendini övmeyerek kendisine saygı duyulmasını sağlama' hassasından gelmiştir, ve bir kusur sayılır.

böyle bir kusura sahip olmayan mükemmel kişinin de bunu ifade etmemesi için bir sebep yoktur ortada.
mütevazılık dediğimiz şey de, kendisini övmemenin getireceği şeyin, o anda övmesinin getireceği şeyden daha büyük olması sonucu insanın seçtiği yoldur
yani mütavazı olmak aslında bir kusurdur.

mükemmelliğinini bittiği noktadır.

mükemmel bir insanın asla varolmayacak olması, üzerinde bulunduğumuz teorik düzlemin değersizliğini göstermez.eğer örnek vermek için mükemmelliği seçmese idik, beyin fırtınamızın ilerleyen safhalarında örneğimizin insani kusurlarını gözardı edebilir, sonuca varacağımız süreyi uzatabilirdik.
bir insanın sahip olduğu meziyeti ifade etmesi veya etmemesi, kişinin mükemmel olmamasından bağımsız bir olgudur.ancak toplumda genel olarak yer bulmuş olan 'kendine beğeniyi ifade etmeme' nin bir fazilet sayılmasının ne anlama geldiğini dikkatlice incelediğimizde, kişinin sahip olduğu olumlu özellikleri ifade etmeyerek içinde bulunduğu toplumda geçer akçe sayılan 'mütevazılığı' elde etmeye çalıştığını görürüz.
mütevazılık gereklidir, çünkü insanlar kendilerinden daha az kusurlu bir insanın bulunması fikri karşısında utanır, sinirlenir ve savunmaya geçerler. mütevazı olmak, her yanı kusurlarla örtülü insanoğlunun en son kusurudur.

mükemmel insan olmadığı için asla gerçekleşmeyecek durumdur. hoş bir insan , diyelim ki mükemmel , mükemmelliğini ifade etmeye çalışıyorsa , o vakit hata -hem de çok büyük- yapmış olur ve mükemmelliği zedelenir.

(bkz: mükemmel sevişme)

mükemmel insan 'okadar mükemmelim ki mükemmelliğimi tarif edecek kelime bulamıyorum' şeklinde mükemmelliğini ifade etmeye çalışır.

kesinlikle gerçekleşmesi muhtemel olmayan bir durumdur. ayrıca mükemmeli mükemmel olmayandan ayıran bir kriterdir. zira mükemmel insan kendi mükemmelliğinin farkında olmayacak kadar alçakgönüllüdür ve farkında olmadığı bir şeyi ifade etmesi imkansızdır. bunun yanında mükemmel olup da mükemmelliğini ifade eden kişi, mükemmel olduğunu düşünmekle kibir sahibi olurken alçakgönüllülüğünden de ödün vermek suretiyle en azından artık mükemmel olmaktan çıkmıştır. böylece en iyi ihtimalle mükemmelliğin bir kademe altına inmiştir. bu bağlamda bir kimsenin mükemmel insanı görmesi veya kendisinin mükemmel insan olduğunu keşfetmesi imkansızdır ve dolayısıyla kimsenin göremediği ve keşfedemediği şeye "olmayan" diyebiliriz.

teorik bir düzlemde yapılmamış tecrübelerin, sürdürülmemiş tartışmaların, verilmemiş kararların efendimiz olduğu bir evrende yaşıyor olsa idik, bugün starlight express ile başlayan ve görelilik teoremini fizik ile doğrudan alakası olmayan insanlara aktarabilmeyi sağlayacak örneklerin de yeri ve gereği olmazdı.öyle ya, ışık hızına hiç ulaşamayacak olduktan sonra, evrenin tek bir sabitin etrafında dönen göreli kavramlar silsilesi olduğunu bilmenin sana bana ne yararı var ? diyebilirdik. ışık hızı ulaşılmazdır, ışık hızında bir cismin nasıl davrandığı konusunun günümüz bilimine hiç bir faydası olamaz!

bir insanın okuduğundan anladıkları konusunda düştüğü şüphe ve yalnızca retinasından korteksine geçiş yapanlar değil, onları değerlendirecek kıstasları da değerlendirme konusundan imtina etmemesi, kanımca kişiye her türlü efendilikten ve mütevazılıktan daha asil getirilerde bulunabilir. teorik mevzuları kişisele indirgeme kompleksliliği ile bir insanın zaafiyetle suçlayamayacağı beyin, ahmaklıkla suçlayamayacağı kişi yoktur.herhangi bir konuda toplumu algı ve idrak konusunda zaafı olmayanlar ve diğerleri olarak ayırıp kendisini baştan belli kategoriye koymak ise, cesaretsizlerin en büyük fazileti olan mütevazılığa karşı işlenecek en büyük günahtır.

mükemmelse ifadesinde bir sorun olmayandır. değilse sorundur ama mükemmel olmayanı bağlar, bize ne? ben de fıstıklı çikolatayım, elmalı turtayım, q7 yim dedim oldum mu?