lycaon pictus (afrika yaban köpeği): carnivora'nın canidae familyasından afrika'da yaşayan hayvandır. beş alttürü vardır. sürüler halinde yaşar ve avlanırlar. yetişkinler 17 ila 36 kilogramdır, omuz yüksekliği 75 cm, baştan kuyruğa ise 130-145 cm'dir. küçük de olsa seksüel dimorfizm görülür: erkekler biraz daha büyüktür. etobur memeliler içinde en yüksek ısırma kuvveti oranına sahiptir.
sıklıkla mart ve haziran arasında ürese de yılın her döneminde üreme yeteneğine sahiptir. 70 gün sonucunda, bir inde 10 yavru doğar ve 3 ay sonra sürüye katılırlar. 12-18 aylıkken cinsel olgunluğa erişirler. dişiler 14-30 aylıkken sürülerini terk ederler ve cinsel olgunluğa erişmiş dişi sayısının az olduğu sürülere katılırlar. erkekler ise doğdukları sürüde kalırlar. bu, bir çok sosyal memeli grubunda olan durumun tersidir. dişiler yavruların bakımına yardımcı olacak erkekler için yarışırlar ve genelde sadece dominant dişi yavru yetiştirebilir. anneler avdayken sürüdeki diğer bireyler yavrulara bekçilik eder. dominant erkek ve dişi öldüğünde sürü cinsiyet olarak ikiye ayrılır ve dağılır. yeni dominantlar ise, dişilerde en yaşlı veya diğer dişilerin annesi olacak şekilde, erkeklerde ise en genç veya diğer erkeklerin babası olacak şekilde seçilir. iki cinsiyet bakımından ayrılmış sürü karşılaşırsa ve eğer akraba değillerse birleşip tek sürü olurlar. dominant bireyin (alpha) seçimi kan dökmeden gerçekleşir. yaralı birey sürü için, onun için de avlanılması gerektiğinden bir dezavantajdır. birbirlerine agresif değil, uysal yaklaşırlar. başka bireyden yiyecek alabilmek için dövüşmek yerine yalvarmak yeterlidir.
koşmaya uygun yapıda avcılardır. sürüler halinde ve açık alanda gerçekleşen uzun bir avlanma %80 başarıyla sonuçlanır. sürü üyeleri sesleriyle avı koordine ederler. avdan tok bir halde döndüklerinde, yenmiş etin bir kısmını geri çıkararak yavruları beslerler. bu şekilde hasta, yaralı ve yaşlıları da besleyebilirler. yiyecek seçimleri populasyonlarda değişiklik gösterir. genellikle impala gibi orta büyüklükteki toynaklıları tercih ederler. ayrıca gnu, devekuşu, zebra, yabandomuzu, yavru zürafa gibi alternatifleri de denerler. yaban köpekleri genellikle avlarını canlıyken yemeye başlarlar ( kişisel not: bu noktaya hastayım ). bu özellikleri onları itici gösterse da son araştırmalara bakılırsa yaban köpeklerinin avları, aslan yada leoparların avlarına göre -ki onlar yemeden önce boğarak öldürürler- daha çabuk ölmektedir. avlanma taktikleri ise türe ait bir içgüdüden çok kuşaktan kuşağa aktarılan öğrenilmiş davranışlardır; tıpkı su çukurlarının yerini saptama gibi.
bu muhteşem canlıların sayıları habitat kaybı ve avlanmadan dolayı 500 000’lerden 3000 ila 5500’lere gerilemiştir.
not: hayvan gibi bir çeviri ve özet çalışmasının sonucudur. hiçbir arının bu yaratıklarla ilgili bu kadar bilgiyi merak etmediğini bilmekteyim. maksat kendime nick altı giri yapmak da değildir. peki neden mi kastım? ne yapayım, seviyorum bu hayvanları.
kendisi benim liseden sıra arkadaşımdır, cana yakın, çok iyi bir kardeşimdir. bir de boy atmış görsen 1.80 olmuş. çok güzel karikatürler çizerdi, dedesi öğretmiş zamanında hayran bıraktırırdı kendine. hey gidi selam olsun burdan
