şahsıma insanın sadece dijital bilgiden mi oluştuğunu düşündüren olgu. nitekim msn'de konuştuğumuz ya da her gün telefonla görüştüğümüz insanların bizim duyularımızı etkilemeleri, sadece sıfır ve birlerden oluşan, kolaylıkla kopyalanabilen ve sahtesi üretilebilen dijital sinyaller yoluyla olmaktadır. yani işlem gücü günümüzdekilerden çok çok fazla olan bir bilgisayar msn'de karşınıza çıkabilir ve sizinle uzun süreli bir ilişki kurabilir. ya da sürekli telefonda konuştuğunuz bir arkadaşınızın sesi kolaylıkla kopyalanabilir ve size iletilebilir. siz ise telefondakinin o olmadığını anlayamayabilirsiniz. demek ki neymiş, sevdiğiniz insan gözünüzün önünde olsunmuş. ya da ne bileyim ya ben.
olmayacak duaya amin demenin cümle içinde kullanımı, en güzel ihtimalle tekrar kavuştuktan sonra devam edebilir o da "long distance" safhasında yaşananlara bağlıdır. ilişki bitmese de muhtemelen taraflardan en az birini bitirir. fedakarlıktır, zoru seçmektir ve zaten de zoru seçmenin anlamı olmayan yaşlarda olan insanlardan ya da kendinden bu fedakarlığı beklemek abese iştigaldir. vazgeçilmemesi gereken bi durumsa en azından bu safhada ilişki dondurulsundur, yanındaymış ya da bi saat sonra yanında olabilecekmiş gibi sevgilicilik oynamak ziyandır.
eğer kadın götürmeye niyetli ise kesinlikle devam eder. çünkü erkek gözü yollarda, sevdiğinin yeniden her zamanki minibüsten ineceği günlerinin hayaliyle evinde oturmaktadır...
insanın hayatını felç eden ilişki çeşididir, telefon bir uzvunuz olur ve ilgi alanınızın çok fazla bir yerini kaplar. romantizmin arabesk versiyonlarının bini bir paradır, bir yerden sonra "özlemek" fiili ile "sevmek" fiili arasında ayrım yapamaz hale gelirsiniz. ıcır bıcır cilveleşmelerin ne yazık ki sanal olduğu anlaşıldıkça aşkın da sabrın da tadı kaçar. ilişki giderek sizi kemirir, karşılıklı olarak birbirinizi kemirirsiniz. sonunda da eğer geçmişten kalan "bağlanma korkularınız" varsa o ilişki yürümez, biter. *
yürütülebileceğine inanmadığım ilişki türü.insan sadece msn'le yada telefonla bi kişiyi ne kadar tanıyabilir ki.bi kişiyi sevmek için onun gözlerine bakmak,kokusunu duymak,sıcaklığını hissetmek lazım,o yüzdendir ki sanal ilşkiler bana inandırıcı gelmiyor.önceden başlamış bi ilişkiyi de sanal ortamda devam ettirmeye çalışmak zordur,insan sevdiğini yanında ister,genelde de yakında olan birine ilgi duyulmasıyla uzaktaki ilişki biter...
genç ve aşıksındır. deneyelim, gittiği yere kadar diye başlarsın. gitmeli diye devam edersin. sonunda kavuşsan bile hasta, saplantılı, yorgun ve kırgınsındır. zaman daima kazanır. sen daima yenik düşersin.
aşkın kendisi zaten zorken bir de diğer koşulların zor olması, araya mesafenin girmesi ...
kulağa mantıklı gelmediği kesin.
fakat bir de şu var ki;
uyumun çok zor yakalandığı, sırf fiziksel haz için ilişkilerin yaşandığı bir zamanda, ortak dünya görüşüne sahip olduğun, hem fiziksel hem de karakter uyumunun çok yakın olduğu birini, sırf mesafe yüzünden reddetmek...
bunun da mantıklı olduğu söyleyemez sanırım!
