lohusa şerbeti  

kırmızı renkli, bol şekerli ve karanfil aromalı, türk icadı bir içecek. bazı yörelerde doğumdan sonra dağıtıldığı gibi, nişan, söz vs. merasimlerde de millete gazlanır.

üzerinde hindistan cevizi serpilip kısık ateşte pişirilerek sıcak serviste yapılabilir.

ege yöresindeki adıyla bahar

iç anadolu'da kaynar, karadeniz'de loğusa şerbeti olarak anılan sıcak ve soğuk servis edilebilen bademli yapıldığında pek güzel olan içecek. aşurenin içilebilen hali gibidir. lahusa şekerinden yapılır, lohusa şekeri tarçınlı akide şekeri gibi bir şeydir. pek leziz pek güzel olur.

doğu illerimizde böyle bir gelenek yoktur. yani lohusa şerbeti dağıtılmaz. hatta taze annenin başına kırmızı kurdele de takılmaz. aslında ikisi de güzel gelenekler. doğuya da sirayet etmesi, uygulanması, kültürlerin kaynaşması gerek. tazecik anneye kurdele, gelen misafire de şerbet pek yakışıyor.

edit: biyolojiksaat der ki, adıyaman ve gaziantep'te bu gelenekler var. ben hiç denk gelmediğim için genelleme hatalı olmuş. demek kültürler kaynaşmış da haberimiz yokmuş. düzeltmeye vesile olduğu için yazara teşekkürü borç bilirim.

kime sorduysam yapılış nedenini öğrenedim. gelenek deyip geçiştiriyorlar. tamam gelenek de "nerden gelmiş? nasıl ortaya çıkmış?" diyorum, tık yok. azar işitiyorum bi de "her şeyi merak etme" diye.
lohusa kelimesinin iticiliğinden mi yoksa benim takıntılı olmamdan mı kaynaklanıyor bilmiyorum ama görünce midem bulanıyor. çok acayip olaylar canlanıyor kafamda rengini falan görünce. hani ölmüş biri için dağıtılan helvayı, lokmayı yiyememek gibi.