lise anıları  

genelde yaşanan aşklar ve hocalarla girilen ilginç diyaloglarla bezeli anılardır.

eğer yatılı okunmuş ise lise, bu anılar bitmez. iki lise arkadaşı sabahlara kadar bu anılardan konuşabilir.

(bkz: yaran lise anıları)

üzerinden yıllar geçmesine ve tekrar tekrar aynı şeylerin konuşulmasına rağmen; iki lise arkadaşının konuşacak konu bulamadıklarında başvurdukları, ortak olan tek buluşma noktasıdır.

genelde askerlik anılarından farkı olmayan,sadece yaşamış olanları eğlendiren,dinleyenleri sıkan anılardır

(bkz: bitmez)

yaşarken bir nevi sürü psikolojisiyle çok eğlendiğimiz, ancak üzerinden seneler geçince arkadaş ortamında anlatırken birdenbire "ulan hiç komik değilmiş ki aslında" diyerek kalakaldığımız anılardır. ama yine de iyi ki yaşanmışlardır, lise anıları olmasa, sonrasındaki çok daha önemli ve değerli yaşantılar da hiç olmayacaktı çünkü...

olay bir barda geçmektedir;
x-oğlum lisede en şamata sınıf bizimkiydi lan
y-oooo,biz hocayı dövdük
z-ulan o da bişey mi,biz okulu yaktık
t-biz .rrrospu çocuğuyduk.
barmen-yürrü be

herzaman anlatılan hayatın en güzel yıllarına dair hep özel yere sahip olan anlardır farklıdır

üstünden zaman geçtikçe yaşadıklarımızı bir daha düşündüğümüzde olaylara bakış açımızın ve fikirlerimizin değiştiğini , olgunlaştığımızı farkettiğimiz geçmişimizden kesitlerdir.

(bkz: @1286247)

sınıftaki bir arkadaşın annesinin adının atman olması,bu arkadaşın sürekli süperman,batman,atman tarzı esprilerle taciz edilmesi,bununla yetinmeyen iki arkadaşın tenefüste uhuyla yere atman yazması ve akabinde kibritle yakması,yerde atman yazısının pavyon tabelası gibi alev alev yanması,annesi atman olan arkadaşın bunu görüp diğer iki arkadaşa kafa göz dalması.

okuyacağınız olay önümdeki sırada gerçekleşmiştir;

öğretmen tahtaya soruyu yazar (ders matematik) :

-bu soruyu doğru çözenin sözlüsüne 100 veriyorum.

aradan 4-5 saniye geçer sınıfta parmak kaldıran yok.sonra arka taraftan yüksek bir ses! devamsızığı 19.5 gün olan yanındaki arkadaşını göstererek :

-hocaammm yanımdaki arkadaşım çözebilceğini söledi ama çok çekiniomuş tahtaya kakmaktan.

sınıfta sessiz gülücükler duyulur ve soruyu bildiği iddia edien öğrenci dur olum naapıyosn der ama nafile!!! ite kaka sıradan kadırır arkadaşları. öğretmende sene boyunca derslerine birkaç defa girmiş girdiği derserdede uyumuş olan öğrencisinden hıncını amak için

-gel yavrum tahtaya.

der ve öğrenci ağır adımlarla tahtaya gelir öğretmen 1 dk kadar bekler sınıftan sessiz gülücükler gelmeye devam etmektedir. öğretmen içinden

-işte zafer!!

der ve pis bir gülücük atar.

-otur!! sıfır!!

o sırada sınıfta bir kahkaha gümbürtüsü kopar ve 0 alan öğrenci ile iyi bir iş başardığını düşünen esprili öğrenci, kavga ettikleri için müdürün odasına giderler.

lise yılları, dersteyiz. nöbetçi öğrenci kapıyı çalıp öğrenci milletinin korkulu rüyası olan şeyi yapar. bir adet ismin idare tarafından çağırıldığını belirtip, arkadaşı "hassiktir lan naptık ki?" ler arasında alır gider. az sonra tekrar gelir bir başka isimle ve onu da alır gider. az sonra tekrar, az sonra tekrar derken hem ders piç olur hem de tüm sınıf sıranın ne zaman kendine geleceğini, bilmedikleri bi olay falan mı olduğunu birbirine sormaya başlar. toplam 15 kişi idareye çağırılır ki bu rakam sınıfın erkek mevcududur, her giden meçhule gider. tabi işin sonunda herkes aynı kaderi paylaştığı için olay açıklığa kavuşur. müdür pezevengi öğrencilerin sigara içme davasını bizzat üstlenmiş ve kötü oyunlar hazırlamıştır. ilk arkadaşı çağırdığında:

m--> olum sigara içiyo musun?
a--> yok hocam valla!!
m--> çaaaat!!(tokat efekti) olum sigara içiyo musun?
a--> hocam yok gerç...
m--> çaaat!! sigara içiyo musun?
a--> evet hocam.
m--> çaaat!! başka kim içiyo?
a--> bilmiyorum hocam görmedim kimseyi.
m--> çaaat! kim içiyo başka?
a--> hödö içiyo.

şeklinde her yeni verilen ismi odaya tek başına alıp aynı muameleyi uygulayarak, herbirimizin adını birbirimize ispiyonlatarak öğrenip, teker teker sıradan geçirmiş fakat garibim son arkadaş, ki o da saf temiz bi çocuktu, "başka kim içiyo?" sorusuna son kişi olması sebebiyle "hocam kimse yok başka" cevabı vermek zorunda kalmış, müdür ayana kadar da sopa yemişti. bu şekilde tüm kimlikler ortaya çıktıktan ve ağız göz yamulduktan sonra pezevenk müdür "bi daha yapmayın!" gibi garip bi bilinçleme mesajı vermişti. zira dayak atmaktan bütün elektiriğini ve enerjisini boşaltmış kuş gibi hafiflemişti. okul çıkışı çok fena efkar sigarası tüketmiş, hem isimlerimizi verdiğimiz için birbirimize hem de pezevenk müdüre ağza o an çok yakışan küfürler sarfetmiştik.

okulun patlayan lağımının bahçeyi basması ve okul müdürünün panik içinde "okulu bok bastııı!" diye bağırarak itfaiyeyi araması.

okula gelen yeni beden eğitimi öğretmeni karateci çıkmıştır. okul bahçesinde inanılmaz hareketlerle etrafında büyük bi kalabalık toplamıştır ve okulun en popüleri olmuştur. 3 metrelik duvara el dokunmadan falan zıplayarak (uçarak) bizleri ağzı açık bırakmış, efsane olmaya doğru yol almıştır. ta ki bir gün okul yurdunda nöbet tutarken öğrenciler tarafından tuvalette bali torbası burnunda yakalanıp şikayet edilene kadar. balinin hakkaten uçurucu etkileri olduğunu cümle aleme göstermiştir.

(bkz: bali çekip sözlükten uçmak)

edebiyat dersinde, nurcu olduğunu bildiğimiz hoca mehmet akif ersoy'dan, arif nihat asya'dan falan derin derin bahsederken olay döner dolaşır din kültürü ve ahlak bilgisi dersi halini alır. hoca kendi anlattıklarıyla coşar, anlatır da anlatır. sınıfta da cemaatin üyelerinden birçok arkadaşım vardır ve onlar da huşu içinde dinlemektedirler. hoca doğanın düzeninden ve allah'ı işaret edişinden bahsederken iyice şahlanıp:

--gökte kargalar haaak haak! diye bağırıp zikrederler yaratanlarını!

deyince billie jean kişisi gülüp tokat yer, akabinde dersten atılır. sınavdan da hiç hak etmediği bir not alıp düzene uyma yoluna sokulur.

askerlik anılarından sonra en insanı bayanlardır. herkesin anısı kendine güzel, anlatmayın temcit pilavı gibi...

akla geldiğinde hem güldürme hem ağlatma potansiyeli en yüksek olanlardır..

bir arama sırasında müdürle birlikte sınıfları gezen karaktersiz fizik hocası, bir sıra önümdeki babasının balyası sağlam bir öğrencinin üzerinde malum kategoride bir video kasedi bulur ve çaktırmadan sıranın altına sokup "aman müdür bey görmesin" diye arkadaşı tembihler. ayni yavşak hoca, benim cebimdeki banka cüzdanını alarak anlayamadığım bir mantıkla "müdür bey bu öğrenci banka cüzdanı taşıyor üzerinde" diye banka cüzdanıma el koyar!?!? sinirden bütün ders boyunca yumruğunu sıkıp vahşi fantaziler kuran ben, cuma günkü töreni atlatıp ufak bir kaya parcasıyla hocanın arabasının kaportasında ufak bir krater açarım. böylece bu olay benim açımdan tatlıya bağlanır. o gece intikam denen şeyin baldan tatli olduğunu düşünür ve bebek gibi uyurum.

(bkz: lise hocasından intikam almak)

bazen de yaşanmış çok şiddetli, ölümcül bir aşktır en büyük lise anısı.

bizim apartman kapısının anahtarı okulun arka kapısını açıyordu, açıp arkadaşlarla kaçıyorduk.

bir gün yok yazılınca kaçtığımızı anlayan müdür odasına çağırdı ve şunları söylemişti:

oğlum siz nasıl kaçtınız? pencerelerde demir parmaklık var. ön kapıda güvenlik. arka kapı kilitli, buhar olup uçmadınız ya.

henüz lise hazırlığız. ve sürekli ing dersleriyle cebelleşiyoruz. reading dersine giren hoca sene başından ipin ucunu kaçırdığı için sınıfta müthiş bi gürültü var. kimse hocayı sallamıyo hocada bişeyler anlatmak için yırtınıyo. işte tam bu gürültü anlarında bir anlık sessizlik olur ya. bir cümle tüm ambiyansı bozar. işte öyle bi sessizlikte arka sıralardan sınıfın en sessiz elemanından tarihe geçicek cümle duyuldu.
--ananı yalarım!!!

(bkz: boys anılar)

lise birdeyiz. mayıs ayına gelmişiz artık, okul bitti bitecek.
havalar öylesine güzelken biz kapatılmışız içeri, ders dinliyoruz...
matematik hocası ders anlatma çabaları içerisinde alnından terler aka aka soruları çözmeye çalışıyor.
sıcak onu da etkilemiş olacak ki bir türlü yoğunlaşamıyor sorular üzerinde.
biz öğrencilerin; soru şu yoldan çözülmüş, bu yoldan çözülmüş falan hiç umrumuzda değil tabi.
ben de bir şey düşünüyordum, kafam sırada. iyice mayıştım, uyuyacağım neredeyse.
sonra canım sıkıldı, şöyle bir kalktım. tahtaya baktım her tarafı dolmuş bir sürü rakamla.
sıra arkadaşıma, hocanın başka bir soruya geçip geçmediğini soracaktım.
ama ses tonumu ayarlayamadım ve gayet yüksek sesle "hala aynı soruda mı bu?" dedim.
sınıf yarıldı tabi ama ben çok utanmıştım.
nasıl çıktı ağzımdan bu cümle, hala anlayamıyorum.
sonra özür diledim falan ama.
ooof off. yaptık işte bir hata. (zaten soru da tahtada kaldı, hoca çözemedi)

not: burada söz edilen hoca, sene sonunda bana iyi bir sözlü notu vermişti ve ortalamam daha yüksek gelmişti.
işte asıl o zaman utandım ben.

uyuz olduğum öğretmenimin çayına tükürmek en sevdiğim lise anımdır , her aklıma gelişinde ruhum huzurla dolar .