genelde hüsranla sonuçlanan, genelde platonik olan, ama verdiği tadı başka yerden almanın mümkün olmadığı naif ve saf ilişkiler. büyüdükçe kirlenen ve bencilleşen, yüce şeylere inançlarını ister istemez yitiren insanlar bu duyguları bir daha muhtemelen asla yaşayamazlar. hayal kurmaktır lise aşkları.
eğer üniversitede de devam ediyor ise,
--tadından yenmeyecek
--aşk ile ilgili anketlerde gururla liseden şıkkını işaretleyebileceğiniz
--kaç yıldır devam ediyorsunuz sorusuna 4-5 diye cevap verebileceğiniz
--eşinizin artık sizin parçanız olduğunu ispatlayan, aşk.
geriye dönüp düşünüldüğünde özellikle karşılıksız olanları insanı güldürür. (bkz: ben neymişim ya)
belki de ilk aşk olduğundan, kişi sonsuza kadar aşık kalacağını zanneder. kafası çok karışır, pişman olacağı şeyler yapabilir. mutlaka tadılması gereken zevklerden biridir hem karşılıklı hem karşılıksız olanı.
gerizekalının birine tutunulduğunda, insanı olmadık küskünlüklere çeşitli gereksiz kayıplara uğratan aşklardır. ordan zeki arkadaşın birinin "çivi çiviyi söker" gazını almakla beraber düşüncesiz kazanovalıklar içinde yüzerken uyanmanıza sebep de olabilir. en güzeli lisede kalanlarıdır elbette!
lise sıralarına özlem ve minnettarlık duymaktır.hele ki lise sıralarının üzerinden 3 sene geçmiş ve hala aynı aşk aynı tadında devam ediyorsa,haftada bir kez aynı okulun kantininde gevrek ayran yiyebiliyorsanız,
o lise elinden öpülesi lisedir.
tabi konu lise aşkıysa,lise aşk'ları' değil
en uzun süren ilişkidir (o zaman ilişkidir seneler sonra ilişki kelimesini kullanınca mal hisediliyormuş onu anladım) ,platonik başlar platonik dönem de ilişkiden sayılır ,el ele tutuşmak ve öpüşmek büyük olaydır . boktan bir nedenle biter misal ; dün gece çağrı attım msj attım cevap vermedin demek ki beni sevmiyorsun ,ulan bok musun nesin uyuyodum diyemezsin beynin el vermez açıklama yaparsın olayın nirvanası o'dur.
okulumuz deniz kenarındaydı, biz hep o kayanın ucuna otururduk herşeyden konuşurduk bi tek kendimiz dışında, yanımdayken fazla yüzüme gözlerime bakmazdı, uzaktayken hep bendeydi gözleri, küçücük gülümsemeler hayatımın en tatlı anlarıydı, hala öyle geliyo bana, gözleri küçücük kalırdı, kumbara deliği gibi oluyordu gülerken, güneşe bakar gibiydi hep kanerları kırış kırış olurdu gülümserken.hep birlikteydik altı kişilik bir grubumuz vardı, her derdimizi sevincimizi birlikte yaşardık, eğlenirdik gülerdik hep, ama şimdiki gibi değil, çocuklar gibi. ben onu çok seviyordum da hiç belli etmedim dört yıl boyunca, dedim ya çocuktuk ve korkuyordum ben dostluğumuz biter diye. ilk sigarayı onunla içtim, belki de o yüzden bırakamadım hala.okulun son günü koridorun sonunda sigara içme köşemize gittik yine, son sigaramızı içtik birlikte, son gündü, içimden birşeyler kopuyordu sanki, hiç bitmesin istedim sigara.öss ye girdik ben istanbula geldim ve o hariç beşimiz istanbuldaydık. eskişehirden gelip gidiyordu o, beni en iyi anlayan oydu, ayrı yerlerdeydik ama sanki aramızdaki bağ daha da kuvvetlenmişti.ikinci dönemin sonuydu ben antalyaya dönücektim o gün, ama o gelmişti sürpriz yapıp, sadece bir saat görüşebildik. o karşımdayken hep aynı heyecanı duyuyordum, hiç büyümemişiz hala lise sıralarındaki çocuklarmışız gibi. o gün bana aşık olduğunu söyledi,hemde ilk günden beri, ben kalan yarım saatte ağladım hep.hala büyümemiştim, onu kaybetmekten öyle çok korkuyordum ki, böyle hayatım boyunca onunla arkadaş kalıp hep görebilirdim onu, ama ayrılsak birgün beni sevmezse herşey biterdi. o günden sonra bu konuyu hiç açmadı, zaten istanbula da gelmedi uzun bir süre.bir yıl geçmişti aradan o kadar özlemiştim ki, artık gelsin istiyordum söylemek istiyordum, aşıktım ben hala, tam bir yıl sonra geldi, bir kafeye oturduk, o kadar hazırdım ki bunu söylemeye, seni sonsuza kadar sevebilirim demeye. hala seviyordu o da yoksa gözleri parlarmıydı, kırış kırış olurmuydu kenarları güneşe bakar gibi.söyleyiverdim hemen.seni seviyorum, hep sevdim dedim. sustu bir iki dakika.sonra nişanlandım ben dedi. o kadar...sonra hep yaşanmamışlıklara üzüldüm ben, artık ne dostum, ne sevgilim hiçbirşeyimdi.
eğer üniversiteye taşınırsa muhteşem olur.tanıştığınızdan bu yana yıllar geçmiştir. sevgili o zamandan bu zamana büyümüştür, yaşlanmıştır, güzelleşmiştir. o 17 yaş siması, yerini yavaş yavaş olgun bir simaya bırakıyordur.
bazen konuşacak hiç bir şeyinizin kalmadığını düşünürsünüz.eh demekki yanılıyorsunuzdur. çünkü o anlarda devreye lise anılarınız girer.
yıllar geçer ikinizin de arkadaş çevresinde değişiklikler olur. sevgilinin yeni arkadaşları onun liseli halini bilmezler, sadece siz bilirsiniz. onlar sevgilinizin lisede çekilmiş fotoğraflarına bakıp gülerken siz onun o hallerini ezbere bilirsiniz.
toplumdaki ataerkil ve kuku bekçisi anlayış sebebiyle, olması gerektiği gibi cinsellik içermeyen aşklardır. azmış ergenlere mastürbasyon malzemesi olmaktan öteye geçmezler. genellikle komik olur bu aşıkların yaptıkları hareketler, kavgaları, triplerini gözlemlemek pek bir eğlenceli olur. haftada bir başka birine aşık olanlardan tutun, sevgilisine günde 300 mesaj atanlara kadar farklı çeşitleri vardır. genel olarak aşıkların akılları pek başlarında olmadığı için kısa sürerler, ama uzun sürenleri de pek bir esaslı olur, evliliğe kadar bile gidebilir. hayatta iz bırakır.
iki kişilik olmayan aşklardır. olayın içerisinde her zaman üçüncü dördüncü hatta beşinci şahıslara yer vardır. bir örnek verecek olursak;
olay kahramanları
- esas kız
- esas oğlan
- esas kızın kankası
- esas kızın kankasının sevgilisi
- esas oğlanın kankası ve diğerleri
esas kızla esas oğlanın tüm okula mal olmuş bir ilişkisi varken esas kızın kankasının sevgilisi esas kıza onu sevdiğini söyler bir gün. esas kızın gönlü esas oğlandadır ama kankasının sevgilisi de fena değildir hani. tabi ki de fena olmayacaktır o çocuğu kankasına o ayarlamıştır. insan hiç kankasına tipsiz çocuk ayarlar mı. neyse bu arada esas oğlanın kankası da esas oğlana kanka biliyorsun kanka ayağı göt ayağı diye bir şey var e bu durumda bende seni seviyorum der. bu esas oğlanın kardeşi ile esas kızın kankasının sevgilisi de kardeştir aslında. esas kızın kankası esas kıza küser sonra. esas oğlan da kankasına. esas kız ile esas oğlan ayrılır. esas oğlan başka aşklara yelken açarken esas kız ben bu işlerden elimi ayağımı çektim ayağına eski kankasının eski sevgilisi ile oynaşmaya devam eder gizli gizli. olaylar sonucunda esas kızın adı kaşara çıkarken esas oğlanın adı piç e çıkar.
böyle güzel bir tren durumu da söz konusudur işte. alan alır veren verir ama kim kimden alıp kime verdiğini bilmez. herkes birbirine seni seviyorum der ama aslında kimse birbirini sevmiyordur. çünkü kimse daha sevmeyi bilmiyordur. seni seviyorum dedirten hormonlarıdır. boktandır kısacası
bir de esas kız bekaretini kaybettikten sonra (ki bu genelde lise son sınıfta olur) kaybedecek neyim kaldı ki o kadar yıl bekledi çocuk yazık diyerek gidip esas oğlana verir.
(bkz: vermek)
