|
|
- "savaşta" diye yanıt verdi dokumacı, "güçlü güçsüzü köle eder, barışta ise zengin fakiri. yaşamak için çalışmak zorundayız, ama bize öyle düşük ücretler veriyorlar ki ölüyoruz. onlar için gün boyu uğraşıp didiniyoruz, onlarsa altınlarını kasalarında zula ediyorlar. çocuklarımız miyadlarından çok evvel solup gidiyor ve sevdiklerimizin yüzü sert ve keder verici. üzümleri biz eziyoruz ayaklarımızla, ama şarabı hep başkası içiyor. mısırı biz ekiyoruz ama soframız bomboş. bizim zincirlerimiz var, ama onları izleyen tek bir göz yok.. bizler köleyiz, her ne kadar insanoğlu bize özgür dese de"
oscar wilde, genç kral
- (bkz: libdem)
- (görsel: demokrasi/9988)
- içinde yaşayanların eleştirilerine açık tek rejimdir.
- kesinlikle içinde yaşayanların eleştirilerine açık tek rejim olmayan rejimdir. bunu savunmak için insanın ya bütün rejimleri inceleyip, içlerindeki "münferit" olayları çıkarıp rejimin kendi özünde eleştiriye kapalı olduğunu görmesi, ya da ahmet altan gibi biri olması gerekir. liberal demokrasi insanlara seçim şansı sunmaz, sadece seçilmesini istediği birbirinin muadili seçenekleri halkın karşısına çıkarır. sonuç olarak da halk seçim yaptığı illüzyonuyla kendini liberalizmin sahte cennetinde bulur. yani halk ne derse desin, liberalizm devletin legal ve illegal aygıtlarıyla gerekli manipülasyonları yaparak kendi bildiğini okur. ama liberal demokrasi gerektiğinde milliyetçi, gerektiğinde dindar, gerektiğindeyse anarşist bir söylemle karşınıza çıkabilir. bir gün akım dediğine öteki gün bokum der. siz karşınızda ne istiyorsanız onu size gösterebilecek kadar kaypaktır. sonuçta da emek-sermaye çelişkisinin üzerini örterek konuyu saptırır. ama sermaye her ne hikmetse biz sistemi eleştirip ihtiyaçlarımıza göre yönlendirdiğimizi düşünürken suyun başını tutmuştur, sömürür de sömürür. bir de "liberal demokrat" tanımı vardır ki tamamen ayrı incelemek gerekir.
- kapitalizmin en güzel kılıfıdır.bütün dünyaya kendini tek ve mutlak çözümmüş gibi sunma aracıdır.öyle bir allar pullar ki kendini, hiç düşünmeden "aaa ne güzel bir anlayış bak kendi eleştirisini bile yapıyor diye övgüler düzeriz".
tabi birde şu var hangi işleyiş modelini örnek alıyoruz.batı dünyasında hakim anlayış bu olsa bile, birbirlerinden farklı uygulama modelleri var.isveç, norveç gibi kuzey ülkelerindeki uygulamaya mı bakacağız, yoksa ingiltere, almanya, fransa gibi avrupanın büyük ülkelerine mi, ya da başlı başına orjinal bir sürüm olan amerikan modeline mi?
tabi kapitalist ekonomiye eklemlenmiş bir anlayış olarak kapitalizmin bütün insana uygun olmayan arızaları bu yönetimlerde yaşanır.örnek olarak yabancılaşma olgusuna dair bir çözümü, daha doğrusu öyle bir niyeti var mıdır.
açık bir rejim olmasıda dönemsel bir durumdur.eğer bugün dünyanın %50'sinde sosyalist rejimler iktidarda olsaydı(aynı 1950'lilerde ki gibi) o zaman ne kadar açık bir rejim olduğunu değerlendirebilirdik.ya da dünyanın %50'sinin sosyalist olmasını beklemeyip, 1950'lili yıllarda batı dünyasında neler yaşanmış açıp okuyalım.
- içinde yaşayanların eleştirisine açık olması ne demek, bilmiyorum. eleştiri sscb'de de vardı, sosyalist polonya'da da, çekoslovakya'da da. eleştirenin düşüncesinden dolayı yaptırıma uğrama(ma)sı yönüyle midir acaba bu açıklık? çek cumhuriyeti'nde yasaklanan komünist partinin gençlik örgütü misal, nereye oturtulur? ab demokrasisi gibi "aşmış" bir yapının hüküm sürdüğü bir yerde hem de. ya da yetiştirip büyüttüğü radikal islamcıları bahane ederek toplum içinde görünmez bir hapishane yaratan abd? sarkozy dallamasının fransa'sı? falanı filanı...
sistem içi hata deyip sıyrılmak diye bir şey söz konusu ise, sscb'yi de pekala bundan sayabiliriz. muhaliflerini ezmişliği bakımından soğuk savaş dönemi abd'si ile rahatlıkla karşılaştırılabilir ayrıca. liberal demokrasi ütopyadır deyip sıyrılınacaksa, o daha beter tabii. robert nozick'in eşitlik düşmanlığını insanlıkla bağdaştırabilen, sosyal-darwinist piyasa nazileri sizi.
|
